ΑΠΟ ΗΛΙΟ ΣΕ ΗΛΙΟ-ΜΑΙΡΗ ΚΟΝΤΖΟΓΛΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Μία όμορφη και καλογραμμένη διλογία με βάθος που βασίζεται στην ματωμένη απεργία των μεταλλορύχων της Σερίφου και που δεν έχει αναδειχθεί λογοτεχνικά.Συνδυάζει ιστορία(ταξικές συγκρούσεις,εκμετάλλευση εργατών κ.ά), κοινωνικό υπόβαθρο και προσωπικές ιστορίες των χαρακτήρων.Η κυρία Κόντζογλου μας μεταφέρει σε μία ατμόσφαιρα ιστορική της εποχής κατόπιν έρευνας που έχει κάνει.Ζωντανή γραφή με περιγραφές ρεαλισμού και λυρισμού,δυνατά συναισθήματα από όλους τους χαρακτήρες,οι οποίοι είναι πολλοί.Στην αρχή ο ρυθμός της πλοκής είναι αργός αλλά αργότερα γίνεται πιο έντονος και προχωρά.Μου έκανε εντύπωση πως απεικονίζει την Σέριφο εκείνης της εποχής.Σκληρή,σκοτεινή και με μία αίσθηση εγκλωβισμού των ηρώων.Και σίγουρα αναδεικνύει την κοινωνική της οπτική.Βιβλία που θέλουν τον χρόνο τους και όχι γρήγορη ανάγνωση.

 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Σέριφος, τέλη 19ου αιώνα. Ο Περσέας Κονόμος σκοτώνεται δουλεύοντας σε μια γαλαρία και ο φιλόδοξος Δρακούλης, δεξί χέρι του Εμίλ Γκρόμαν, αφεντικού των μεταλλείων αλλά και του νησιού, με απειλές, τιμωρίες και βία, απομακρύνει από πάνω τους όλες τις κατηγορίες για ελλιπή μέτρα ασφαλείας.Η χήρα του Κονόμου, φοβούμενη μήπως ο γιος της κάποτε ζητήσει εκδίκηση, δεν θα του αποκαλύψει ποιον θεωρεί υπεύθυνο και έτσι δεν θα μπορέσει να τον αποτρέψει, μεγαλώνοντας, να πιάσει δουλειά στα μεταλλεία.Εκεί, εμπνευσμένος από τον φλογερό επαναστάτη Κώνσταντη Σπέρα, θα προσπαθήσει να αφυπνίσει τους συμπατριώτες και συναδέρφους του να απαιτήσουν επιτέλους τα δικαιώματά τους.Την ίδια εποχή θα γνωριστεί με το μοναδικό κορίτσι του νησιού που ούτε τα μάτια του δεν θα ’πρεπε να σηκώσει πάνω της.

Ο ΖΟΡΜΠΑΣ -ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ- ΜΟΝΗ ΛΑΖΑΡΙΣΤΏΝ ΚΘΒΕ

 • Μία μεγάλη παραγωγή του ΚΘΒΕ στην Μονή Λαζαριστών όπου η σκηνοθεσία καταφέρνει να διατηρήσει την προσήλωση στην εσωτερική σύγκρουση των ηρώων. Η ροή της παράστασης είναι άφθονη, συνδυάζοντας το λόγο με την έντονη σωματικότητα των ηθοποιών..Μία παράσταση που επικεντρώνεται ανάμεσα στον ορθολογισμό και το διαίσθηση της ελευθερίας με μία εσωτερική σύγκρουση των ηρώων.Τα σκηνικά ταιριάζουν ανάμεσα στον ρεαλισμό και τον συμβολισμό. Ο Πασχάλης Τσαρούχας(ομολογώ ότι δεν του το είχα) στον ομώνυμο ρόλο θεωρείται ότι αποδίδει με επιτυχία τη φιλοσοφία και τη ζωντάνια του ήρωα και εστιάζει ως σύμβολο ελευθερίας.Ο δε άλλος ηθοποιός που ερμηνεύει τον Καζαντζάκη αποδίδει έναν άνθρωπο των γραμμάτων που παλεύει με τις ιδέες και τα βιβλία του και μέσα από την σχέση με τον Ζορμπα αφυπνίζεται.

ΛΑΧΤΑΡΩ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ -ΦΟΥΑΓΙΕ ΚΘΒΕ

 Μία παράσταση που δεν εν υπάρχει ιστορία με αρχή–μέση–τέλος χωρίς διαλόγους αλλά σπασμένα κομμάτια σκέψης πηδώντας από ιδέα σε ιδέα.Δεν είναι για όλους: απευθύνεται κυρίως σε θεατές σκεπτόμενους και διορατικους που αγαπούν το σύγχρονο θέατρο. Δεν είναι ένα έργο για να κατανοείται με τον κλασικό τρόπο. Δεν έχει ιστορία να «πιάσεις», ούτε χαρακτήρες να ακολουθήσεις. Είναι περισσότερο σαν να ακούς κομμάτια από τέσσερεις ψυχές ή μπορεί να είναι ένα άτομο σε σύγκρουση με τον εαυτό του.

Μία παράσταση με μπερδεμένες φωνές, αφήνοντάς κενά και κόβοντας την διαδοχική αφήγηση για να δείξει ίσως πως πραγματικά λειτουργεί το μυαλό όταν πονάει ασύνδετα , επαναληπτικά, χαοτικά .

Δύσκολη και απαιτητικη παράσταση που με προβλημάτισε.

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ -ΣΟΦΙΑ ΒΟΙΚΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 Άλλο ένα όμορφο μυθιστόρημα της κυρίας Βόικου με ιστορικό υπόβαθρο.Με μία απλή και άμεση γραφή  κατανοητή χωρίς υπερβολές και δομημένη.Μία αφήγηση που βασίζεται κυρίως στις προσωπικές ιστορίες και στα διλήμματα των ηρώων.Περιγράφει όμορφα και όχι κουραστικά δίνοντας έμφαση στα συναισθήματα των χαρακτήρων και εστιάζοντας στην έννοια της ντροπής που μπορούσε να στιγματίσει μια γυναίκα και όχι μόνο.

Ιστορικά λοιπόν γεγονότα που συμβαδίζουν με την ροή της πλοκής κατά βάση στο παρελθόν μέσω των εναλλαγών κεφαλαίων.Θέματα που πονούν και που κρατούν βαθιά στην ψυχή τους άνθρωποι που βίωσαν κοινωνικές προκαταλήψεις και παρ'ολη την έκβαση της υπόθεσης δεν γνωρίζω αν τελικά λυτρώνονται αυτοί οι άνθρωποι.Επιβίωση αυτων πολύ δύσκολη σ'έναν άγριο και απάνθρωπο κόσμο που έχει έλλειψη συναισθηματικής ζεστασιάς.Λένη και Γιόχαν που πλήρωσαν τις αμαρτίες των γονιών τους και ο αγώνας τους ν'αποδεσμευτούν από το στίγμα και ν'αποκτήσουν την δική τους ταυτότητα.

Σας συνιστώ να το διαβάσετε.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Είναι ντροπή να μην ξέρεις το όνομα του πατέρα σου… Είναι ντροπή η μάνα σου να μένεις αστεφάνωτη… Είναι ντροπή να είσαι η κόρη του εχθρού… Η Λένη είναι το κορίτσι της ντροπής.

Ο πόλεμος έχει τελειώσει και οι Έλληνες προσπαθούν να ξεχάσουν τη γερμανική Κατοχή. Η Λένη, όμως, με τα γαλανά της μάτια και τα ξανθά της μαλλιά, τους εμποδίζει. Προσβάλλει με την ύπαρξή της τα χρηστά ήθη της εποχής. Απέναντι σε μια πατρίδα που δεν αποδέχεται, θα βρει ένα καλύτερο μέλλον στο Μόναχο. Εκεί θα γνωρίσει τον Γιόχαν, που προσπαθεί να αποτινάξει το στίγμα που του κληροδότησε ο πατέρας του.

Η Λένη θέλει να βρει τις ρίζες της, ο Γιόχαν θέλει να τις κάψει τις δικές του. Όλοι γνωρίζουν, μα κανείς δε μιλάει. Στα πρόσωπά τους οι άλλοι βλέπουν τον εχθρό. Είναι όμως στ' αλήθεια εχθρός το παιδί του εχθρού;

Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα, βασισμένο στις αληθινές ιστορίες των παιδιών που έζησαν τα λάθη της Ιστορίας και πλήρωσαν τις αμαρτίες των γονιών τους.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΒΑΝ ΙΛΙΤΣ - ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΙ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΗΡΙΔΑΝΟΣ

 Ένα βιβλίο σύντομο αλλά βαθιά ανθρώπινο.Πραγματεύεται το αναπόφευκτο του θανάτου και την αγωνία του ανθρώπου μπροστά στο νόημα της ζωής.Ύφος λιτό χωρίς περιττές περιγραφές.Μία ψυχολογική κατάρρευση του ήρωα που ήταν φιλόδοξος,τυπικός και προσκολλημένος στις κοινωνικές συμβάσεις, μέσα από τον μονόλογό του που στο τέλος έρχεται η λύτρωση αποδέχοντας τον θάνατο.Όντως μας προβληματίζει σχετικά με τις αξίες της ζωής αλλά και την κοινωνική υποκρισία επειδή ενδιαφέρονται περισσότερο για την κοινωνική εικόνα παρά για τον ανθρώπινο πόνο.Γενικά νομίζω ότι η ουσιαστική ζωή προυποθέτει ειλικρινείς ανθρώπινες σχέσεις.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ο Τολστόι είναι πιστός της ζωής, και προπάντων υπερασπίζεται τη ζωή ενάντια στο θάνατο. Υπερασπίζεται τον θνήσκοντα Ιβάν Ιλίτς ενάντια στον ίδιο του τον θάνατο, χωρίς να λησμονεί ότι ακόμη και η «δυσπραγία» του, η δυσαναλογία ανάμεσα στα σχέδια και στα μέσα που διαθέτει, είναι αναπόσπαστα στοιχεία του ρεύματος που ακολουθεί η ζωή του, αναπόσπαστα στοιχεία του πόνου και της αδικίας που ολοκληρώνουν τη ζωή και την κάνουν να υπερτερεί μπροστά στον θάνατο, ή, ακόμη, επιβεβαιώνουν τον αιώνιο ανταγωνισμό μεταξύ της ζωής και του θανάτου, με αδιαμφισβήτητο τον θρίαμβο της ζωής.

Η ΔΕΞΙΑ,Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ Ο ΚΥΡ-ΠΑΝΤΕΛΗΣ - ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ - ΘΕΑΤΡΟ ΚΘΒΕ

Μία παράσταση με εύστοχη πολιτική σάτιρα με χιούμορ.Σχολιάζει τον ιδεολογικό διχασμό της Ελληνικής κοινωνίας όπου στο επίκεντρο είναι ένας απλός άνθρωπος που τον ενσαρκώνει ο Σταμάτης Φασουλής αποδίδοντας έναν χαρακτήρα βαθιά ανθρώπινο παγιδευμένο ανάμεσα στην Δεξιά και την Αριστερά με ακρίβεια,χιούμορ και μια ειρωνεία χωρίς υπερβολή.Μία παράσταση που παραμένει επίκαιρη.Οι υπόλοιποι ηθοποιοί ενισχύουν το έργο αλλά θεωρώ ότι είναι μετριότητα.Η σκηνοθεσία λιτή και λειτουργική.