ΔΕΙΠΝΟ ΗΛΙΘΙΩΝ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ URBAN METROPOLITAN

 Μία ευχάριστη και εύστοχη κωμωδία καταστάσεων με έντονο χιούμορ  και καλή χημεία μεταξύ των ηθοποιών.Ζωντανή με δυνατή ενέργεια εκ μέρους των ηθοποιων.Η σκηνοθεσία είναι καθαρή και γρήγορη.Μία παράσταση που υποσχεται κωμικά στοιχεία πίσω όμως  κρύβει μια αιχμηρή παρατήρηση για την ανθρώπινη ματαιοδοξία.Ένα έργο που στο τέλος έχεις την αίσθηση ότι ο τίτλος του αντιστρέφεται.Εν κατακλείδι το έργο δεν σατιρίζει την αφέλεια,αλλά την αλαζονεία εκείνων που θεωρούν τον εαυτό τους ανώτερο.

ΤΙ ΨΥΧΗ ΘΑ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙΣ ΜΩΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ

 Η συγκεκριμένη ταινία είναι το Α' μέρος μία διλογίας.Για να είμαι ειλικρινής είχα υψηλές προσδοκίες και νοσταλγική επιστροφή.Θεωρώ ότι είναι κατώτερη (ίσως το λάθος που την συγκρίνω με την τηλεοπτική σειρά )Έχει στοιχεία μαύρης κωμωδίας και επιχειρεί να συνεχίσει και να ολοκληρώσει την σειρά που είχε μείνει ανολοκλήρωτη.Υπάρχει προσπάθεια να έχει μια ισορροπία ανάμεσα στην γνωστή ιστορία και μία πιο σύγχρονη κινηματογραφική ματιά με νέα οπτική,αλλά νομίζω το αποτέλεσμα χάνει τον ρυθμό.Οι ερμηνείες είναι ικανοποιητικές και οι ηθοποιοί προσπάθησαν πολύ,αλλά ο τόνος ανάμεσα στο χιούμορ και την σοβαρότητα δεν πείθει.

ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΩΝ - ΙΣΜΗΝΗ ΚΑΠΑΝΤΑΗ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΣΤΙΑ

 

Ένα όμορφο ιστορικό μυθιστόρημα που αναφέρεται στην περίοδο της Τουρκοκρατίας και τις δύσκολες συνθήκες ζωής των Ελλήνων εκείνης της εποχής.Φόβος,καχυποψία και η ανάγκη για επιβίωση καθορίζουν τις πράξεις τους.Η γραφή είναι πολύ κατανοητή και έτσι ο αναγνώστης μπαίνει εύκολα στο κλίμα της εποχής.Ένα αξιόλογο ιστορικό μυθιστόρημα που συνδυάζει την ιστορική γνώση με τον ανθρώπινο προβληματισμό και που ξεχωρίζει για την βαθιά κοινωνική και ψυχολογική προσέγγιση.Δεν διαβάζεται επιφανειακά αλλά απαιτεί τη σκέψη.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Oι άνθρωποι που έζησαν σε εποχές συγκρούσεων ανάμεσα σε μεγάλες ομάδες, είτε αυτές ήταν εθνικές, είτε θρησκευτικές και ακόμα κοινωνικές ή φυλετικές είναι εκείνοι που δοκιμάστηκαν και, περισσότερο, αυτοί που βρέθηκαν μπροστά στο δίλημμα να διαλέξουν ανάμεσα σ' αυτό που υπαγόρευε η πίστη τους στην ομάδα που ανήκαν και αυτό που ενδεχομένως τους έλεγε η λογική τους και το οποίο μπορεί να ήταν αντίθετο από αυτό που ήθελε η ομάδα. Aνάλογα με τον τρόπο που ο καθένας από αυτούς στάθηκε απέναντι στο πρόβλημά του και το έλυσε, έγιναν ήρωες ή προδότες, άτομα που έτυχαν της γενικής παραδοχής ή έγιναν κοινωνικοί παρίες.

ΦΑΥΣΤΑ ΤΟΥ ΜΠΟΣΤ - ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 Είναι ένα έργο που σατιρίζει ακόμη και το ίδιο του το δράμα.Μία χαριτωμένη παράσταση που δεν με κούρασε παρότι η γλώσσα και η ιστορία είναι αλλόκοτες.Είναι γραμμένο σε δεκαπεντασύλλαβο ομοιοκατάληκτο.Σεβασμός στο παράλογο αφήνοντας το χιούμορ να λειτουργήσει από μόνο του.Όλοι οι ηθοποιοί έπαιξαν σαν σύνολο παρά σαν μονάδες ,κάτι που ανέδειξε την σάτιρα.Η σκηνοθεσία λιτή,ευφυής και πιστή στο πνεύμα του Μποστ..

Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ

 Λοιπόν  πολλά έχουν γραφεί για την συγκεκριμένη ταινία του κ. Σμαραγδή.Άς γράψω και εγώ την δική μου άποψη.Ο Καποδίστριας είναι μια ταινία που σέβεται την ιστορία αλλά δεν την ερμηνεύει κινηματογραφικά.Περιορίζεται σε έναν διδακτικό ύφος χάνοντας την συγκυρία να αναδείξει τον Καποδίστρια ως δραματική,σύνθετη και έντονη ανθρώπινη μορφή.Ο Ιωάννης Καποδίστριας παρουσιάζεται σχεδόν άψογος στερημένος από εσωτερικές αντιφάσεις και ανθρώπινες αδυναμίες.Αυτή η μονομερής παρουσιάση  αναιρεί  τη δραματική ένταση και αφαιρεί από τον θεατή τη δυνατότητα αληθινής ταύτισης.Στοιχειώδες βέβαια προτέρημα της ταινίας  είναι η σοβαρότητα με την οποία πραγματεύεται το ιστορικό υλικό και σεβασμός προς το πρόσωπό του.Οι ερμηνείες κινούνται σε  καλό επίπεδο (όχι όλοι).Όσοι θεατές αναζητούν μία διερεύνηση πάνω στην γέννηση του Ελληνικού κράτους να την δουν.Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να την δουν όλοι ώστε να βγάλει ο καθένας την δική του γνώμη.

ΤΟ ΤΡΕΝΟ ΤΩΝ ΝΕΦΩΝ - ΕΥΓΕΝΙΑ ΦΑΚΙΝΟΥ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ

Το βιβλίο συνδυάζει πεζογραφία,μύθο και πολιτισμικές αναφορές.Ταξιδιάρικο με διάφορα μηνύματα για την ζωή παρ'όλο που η αφήγηση μπορεί να επαναλαμβάνεται λίγο εξ'αιτίας των πολλών στοιχείων και κινείται ανάμεσα στο παραμύθι,τον μύθο και την ιστορική καταγραφή.Η συγγραφέας χρησιμοποιεί ποιητικό λόγο με έντονες εικόνες και η δομή του βιβλίου κατά την διαδρομή του τρένου αναλόγως της στάσης είναι ένα μικρό αφήγημα.Αυτό απαιτεί από τον αναγνώστη συγκέντρωση μεγάλη.Το τρένο συμβολίζει την πορεία του Κανένα προς την ωρίμανση(προσπαθώντας να αναπτύσσει την ταυτότητά του μέσα από το ταξίδι και την αναζήτηση του πατέρα του) καθώς και ένας χώρος που συνδυάζει ιστορία,μνήμη και φαντασία.Πλούσια γλώσσα.Εν κατακλείδι είναι ένα απαιτητικό έργο που αναδύει σκέψεις και συμβολισμούς κατά την αίσθηση του ταξιδιού.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Λένε πως είναι ένα τρένο-φάντασμα, που, αφού φύγει από το σταθμό, βγαίνει από τις ράγες του, χώνεται στα νέφη και χάνεται. Ότι ταξιδεύει ακυβέρνητο και πως όταν φτάσει στο τέρμα του, που είναι και το τέλος του κόσμου, οι επιβάτες έχουν χάσει τα νιάτα τους. Ο Κανένας όμως, αν και ήταν μόνο δέκα χρονών, δεν τα πίστευε αυτά και ανέβηκε στο τρένο με τη μικρή Ρεβέκκα, αναζητώντας τον άγνωστο πατέρα του. Στο τρένο των νεφών θα συναντήσει χρυσοθήρες και Ινδιάνους που λένε θαυμαστές ιστορίες, βασιλιάδες και κονκισταδόρες, την Εβίτα Περόν και τον Ωνάση, δωσίλογους κι εγκληματίες πολέμου, τον στρατηγό Μπολίβαρ και τον Τσε Γκεβάρα, αλλά και τον ποιητή που γεννήθηκε σ' εφτά πόλεις. Μια οδύσσεια του Κανένα ή του Καθένα. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ) Η Φακίνου συνομιλεί σε ολόκληρη την αφήγηση με συγγραφείς της Λατινικής Αμερικής -τον Σεπούλβεδα, τον Ρούλφο, τον Φουέντες, τον Λιόσα, τον Μάρκες, την Αλιέντε, τον Μπόρχες και άλλους-, αποσπάσματα από το έργο των οποίων παραθέτει στο δικό της κείμενο. Σε μια λογοτεχνική πρόταση με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, συνενώνει την ελληνική με την λατινοαμερικάνικη γραφή και ταυτόχρονα καταθέτει μια δική της εκδοχή για το αρχετυπικό ταξίδι του ήρωα, για την αέναη προσπάθεια του ατόμου για εξατομίκευση. (ΜΑΡΙΑ ΣΟΥΜΠΕΡΤ, Η ΑΥΓΗ, 21/2/2012)