Ο ΖΟΡΜΠΑΣ -ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ- ΜΟΝΗ ΛΑΖΑΡΙΣΤΏΝ ΚΘΒΕ

 • Μία μεγάλη παραγωγή του ΚΘΒΕ στην Μονή Λαζαριστών όπου η σκηνοθεσία καταφέρνει να διατηρήσει την προσήλωση στην εσωτερική σύγκρουση των ηρώων. Η ροή της παράστασης είναι άφθονη, συνδυάζοντας το λόγο με την έντονη σωματικότητα των ηθοποιών..Μία παράσταση που επικεντρώνεται ανάμεσα στον ορθολογισμό και το διαίσθηση της ελευθερίας με μία εσωτερική σύγκρουση των ηρώων.Τα σκηνικά ταιριάζουν ανάμεσα στον ρεαλισμό και τον συμβολισμό. Ο Πασχάλης Τσαρούχας(ομολογώ ότι δεν του το είχα) στον ομώνυμο ρόλο θεωρείται ότι αποδίδει με επιτυχία τη φιλοσοφία και τη ζωντάνια του ήρωα και εστιάζει ως σύμβολο ελευθερίας.Ο δε άλλος ηθοποιός που ερμηνεύει τον Καζαντζάκη αποδίδει έναν άνθρωπο των γραμμάτων που παλεύει με τις ιδέες και τα βιβλία του και μέσα από την σχέση με τον Ζορμπα αφυπνίζεται.

ΛΑΧΤΑΡΩ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ -ΦΟΥΑΓΙΕ ΚΘΒΕ

 Μία παράσταση που δεν εν υπάρχει ιστορία με αρχή–μέση–τέλος χωρίς διαλόγους αλλά σπασμένα κομμάτια σκέψης πηδώντας από ιδέα σε ιδέα.Δεν είναι για όλους: απευθύνεται κυρίως σε θεατές σκεπτόμενους και διορατικους που αγαπούν το σύγχρονο θέατρο. Δεν είναι ένα έργο για να κατανοείται με τον κλασικό τρόπο. Δεν έχει ιστορία να «πιάσεις», ούτε χαρακτήρες να ακολουθήσεις. Είναι περισσότερο σαν να ακούς κομμάτια από τέσσερεις ψυχές ή μπορεί να είναι ένα άτομο σε σύγκρουση με τον εαυτό του.

Μία παράσταση με μπερδεμένες φωνές, αφήνοντάς κενά και κόβοντας την διαδοχική αφήγηση για να δείξει ίσως πως πραγματικά λειτουργεί το μυαλό όταν πονάει ασύνδετα , επαναληπτικά, χαοτικά .

Δύσκολη και απαιτητικη παράσταση που με προβλημάτισε.

Η ΔΕΞΙΑ,Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ Ο ΚΥΡ-ΠΑΝΤΕΛΗΣ - ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ - ΘΕΑΤΡΟ ΚΘΒΕ

Μία παράσταση με εύστοχη πολιτική σάτιρα με χιούμορ.Σχολιάζει τον ιδεολογικό διχασμό της Ελληνικής κοινωνίας όπου στο επίκεντρο είναι ένας απλός άνθρωπος που τον ενσαρκώνει ο Σταμάτης Φασουλής αποδίδοντας έναν χαρακτήρα βαθιά ανθρώπινο παγιδευμένο ανάμεσα στην Δεξιά και την Αριστερά με ακρίβεια,χιούμορ και μια ειρωνεία χωρίς υπερβολή.Μία παράσταση που παραμένει επίκαιρη.Οι υπόλοιποι ηθοποιοί ενισχύουν το έργο αλλά θεωρώ ότι είναι μετριότητα.Η σκηνοθεσία λιτή και λειτουργική.

ΟΙ ΔΕΛΦΙΝΟΙ Ή ΚΑΖΙΜΙΡ ΚΑΙ ΦΙΛΙΝΤΟΡ ΚΘΒΕ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

 Ένα παιχνίδι με την εξουσία .Μία παράσταση με έξυπνο χιούμορ με ιστορία όχι απλή αλλά στοχαστική,ειρωνική και με βάθος και με στοιχεία σουρεαλισμού και παρωδίας.Σκηνοθεσία λιτή η οποία μάλλον είναι συμβολική.Ο φωτισμός ατμοσφαιρικός και μουσική που τονίζει το παράλογο στοιχείο.Δυνατές ερμηνείες με εξαιρετική χημεία μεταξύ των δύο  πρωταγωνιστών.Απαιτητική παράσταση που ανταμείβει τον θεατή.

ΔΕΙΠΝΟ ΗΛΙΘΙΩΝ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ URBAN METROPOLITAN

 Μία ευχάριστη και εύστοχη κωμωδία καταστάσεων με έντονο χιούμορ  και καλή χημεία μεταξύ των ηθοποιών.Ζωντανή με δυνατή ενέργεια εκ μέρους των ηθοποιων.Η σκηνοθεσία είναι καθαρή και γρήγορη.Μία παράσταση που υποσχεται κωμικά στοιχεία πίσω όμως  κρύβει μια αιχμηρή παρατήρηση για την ανθρώπινη ματαιοδοξία.Ένα έργο που στο τέλος έχεις την αίσθηση ότι ο τίτλος του αντιστρέφεται.Εν κατακλείδι το έργο δεν σατιρίζει την αφέλεια,αλλά την αλαζονεία εκείνων που θεωρούν τον εαυτό τους ανώτερο.

ΦΑΥΣΤΑ ΤΟΥ ΜΠΟΣΤ - ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 Είναι ένα έργο που σατιρίζει ακόμη και το ίδιο του το δράμα.Μία χαριτωμένη παράσταση που δεν με κούρασε παρότι η γλώσσα και η ιστορία είναι αλλόκοτες.Είναι γραμμένο σε δεκαπεντασύλλαβο ομοιοκατάληκτο.Σεβασμός στο παράλογο αφήνοντας το χιούμορ να λειτουργήσει από μόνο του.Όλοι οι ηθοποιοί έπαιξαν σαν σύνολο παρά σαν μονάδες ,κάτι που ανέδειξε την σάτιρα.Η σκηνοθεσία λιτή,ευφυής και πιστή στο πνεύμα του Μποστ..

ΑΥΤΗ Η ΝΥΧΤΑ ΜΕΝΕΙ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΘΒΕ ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ωραίο ensemlble,δυνατή μουσική αλλά η παράστασταση δεν ξέρει πότε να πέσει η  αυλαία.Βασικό πρόβλημα της παράστασης είναι η υπερβολική διάρκεια και η επαναληπτικότητα.Πολλές σκηνές λειτουργούν περισσότερο ως ατμοσφαιρικά σημεία παρά ως σημεία εξέλιξης της πλοκής και άλλες ξεκινούν υποσχόμενες,αλλά δεν οδηγούν πουθενά δραματουργικά. Το αποτέλεσμα είναι ότι,μετά από κάποιο σημείο η παράσταση αρχίζει να χάνει ένταση,χωρίς όμως να χάνει εντελώς το ενδιαφέρον.Ξεχωρίζουν οι στιγμές όπου οι ηθοποιοί αφήνουν το εξωτερικό παίξιμο της νύχτας ικαι περνούν σε πιο εσωτερικές,σιωπηλές παύσεις.Παρ’όλα αυτά είναι μία τίμια,καλοδουλεμένη  μεγάλη παραγωγή.Δεν είναι παράσταση που φεύγεις συγκλονισμένος,αλλά είναι από αυτές που σε ακολουθούν για λίγο,σαν τραγούδι που δεν έπαιξε ποτέ ολόκληρο.Μία παράσταση που μοιάζει να λέει  από νωρίς ό,τι έχει να πει και μετά απλώς το ξαναλέει πο δυνατά.