Ο ΖΟΡΜΠΑΣ -ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ- ΜΟΝΗ ΛΑΖΑΡΙΣΤΏΝ ΚΘΒΕ

 • Μία μεγάλη παραγωγή του ΚΘΒΕ στην Μονή Λαζαριστών όπου η σκηνοθεσία καταφέρνει να διατηρήσει την προσήλωση στην εσωτερική σύγκρουση των ηρώων. Η ροή της παράστασης είναι άφθονη, συνδυάζοντας το λόγο με την έντονη σωματικότητα των ηθοποιών..Μία παράσταση που επικεντρώνεται ανάμεσα στον ορθολογισμό και το διαίσθηση της ελευθερίας με μία εσωτερική σύγκρουση των ηρώων.Τα σκηνικά ταιριάζουν ανάμεσα στον ρεαλισμό και τον συμβολισμό. Ο Πασχάλης Τσαρούχας(ομολογώ ότι δεν του το είχα) στον ομώνυμο ρόλο θεωρείται ότι αποδίδει με επιτυχία τη φιλοσοφία και τη ζωντάνια του ήρωα και εστιάζει ως σύμβολο ελευθερίας.Ο δε άλλος ηθοποιός που ερμηνεύει τον Καζαντζάκη αποδίδει έναν άνθρωπο των γραμμάτων που παλεύει με τις ιδέες και τα βιβλία του και μέσα από την σχέση με τον Ζορμπα αφυπνίζεται.

ΛΑΧΤΑΡΩ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ -ΦΟΥΑΓΙΕ ΚΘΒΕ

 Μία παράσταση που δεν εν υπάρχει ιστορία με αρχή–μέση–τέλος χωρίς διαλόγους αλλά σπασμένα κομμάτια σκέψης πηδώντας από ιδέα σε ιδέα.Δεν είναι για όλους: απευθύνεται κυρίως σε θεατές σκεπτόμενους και διορατικους που αγαπούν το σύγχρονο θέατρο. Δεν είναι ένα έργο για να κατανοείται με τον κλασικό τρόπο. Δεν έχει ιστορία να «πιάσεις», ούτε χαρακτήρες να ακολουθήσεις. Είναι περισσότερο σαν να ακούς κομμάτια από τέσσερεις ψυχές ή μπορεί να είναι ένα άτομο σε σύγκρουση με τον εαυτό του.

Μία παράσταση με μπερδεμένες φωνές, αφήνοντάς κενά και κόβοντας την διαδοχική αφήγηση για να δείξει ίσως πως πραγματικά λειτουργεί το μυαλό όταν πονάει ασύνδετα , επαναληπτικά, χαοτικά .

Δύσκολη και απαιτητικη παράσταση που με προβλημάτισε.

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ -ΣΟΦΙΑ ΒΟΙΚΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 Άλλο ένα όμορφο μυθιστόρημα της κυρίας Βόικου με ιστορικό υπόβαθρο.Με μία απλή και άμεση γραφή  κατανοητή χωρίς υπερβολές και δομημένη.Μία αφήγηση που βασίζεται κυρίως στις προσωπικές ιστορίες και στα διλήμματα των ηρώων.Περιγράφει όμορφα και όχι κουραστικά δίνοντας έμφαση στα συναισθήματα των χαρακτήρων και εστιάζοντας στην έννοια της ντροπής που μπορούσε να στιγματίσει μια γυναίκα και όχι μόνο.

Ιστορικά λοιπόν γεγονότα που συμβαδίζουν με την ροή της πλοκής κατά βάση στο παρελθόν μέσω των εναλλαγών κεφαλαίων.Θέματα που πονούν και που κρατούν βαθιά στην ψυχή τους άνθρωποι που βίωσαν κοινωνικές προκαταλήψεις και παρ'ολη την έκβαση της υπόθεσης δεν γνωρίζω αν τελικά λυτρώνονται αυτοί οι άνθρωποι.Επιβίωση αυτων πολύ δύσκολη σ'έναν άγριο και απάνθρωπο κόσμο που έχει έλλειψη συναισθηματικής ζεστασιάς.Λένη και Γιόχαν που πλήρωσαν τις αμαρτίες των γονιών τους και ο αγώνας τους ν'αποδεσμευτούν από το στίγμα και ν'αποκτήσουν την δική τους ταυτότητα.

Σας συνιστώ να το διαβάσετε.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Είναι ντροπή να μην ξέρεις το όνομα του πατέρα σου… Είναι ντροπή η μάνα σου να μένεις αστεφάνωτη… Είναι ντροπή να είσαι η κόρη του εχθρού… Η Λένη είναι το κορίτσι της ντροπής.

Ο πόλεμος έχει τελειώσει και οι Έλληνες προσπαθούν να ξεχάσουν τη γερμανική Κατοχή. Η Λένη, όμως, με τα γαλανά της μάτια και τα ξανθά της μαλλιά, τους εμποδίζει. Προσβάλλει με την ύπαρξή της τα χρηστά ήθη της εποχής. Απέναντι σε μια πατρίδα που δεν αποδέχεται, θα βρει ένα καλύτερο μέλλον στο Μόναχο. Εκεί θα γνωρίσει τον Γιόχαν, που προσπαθεί να αποτινάξει το στίγμα που του κληροδότησε ο πατέρας του.

Η Λένη θέλει να βρει τις ρίζες της, ο Γιόχαν θέλει να τις κάψει τις δικές του. Όλοι γνωρίζουν, μα κανείς δε μιλάει. Στα πρόσωπά τους οι άλλοι βλέπουν τον εχθρό. Είναι όμως στ' αλήθεια εχθρός το παιδί του εχθρού;

Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα, βασισμένο στις αληθινές ιστορίες των παιδιών που έζησαν τα λάθη της Ιστορίας και πλήρωσαν τις αμαρτίες των γονιών τους.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΒΑΝ ΙΛΙΤΣ - ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΙ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΗΡΙΔΑΝΟΣ

 Ένα βιβλίο σύντομο αλλά βαθιά ανθρώπινο.Πραγματεύεται το αναπόφευκτο του θανάτου και την αγωνία του ανθρώπου μπροστά στο νόημα της ζωής.Ύφος λιτό χωρίς περιττές περιγραφές.Μία ψυχολογική κατάρρευση του ήρωα που ήταν φιλόδοξος,τυπικός και προσκολλημένος στις κοινωνικές συμβάσεις, μέσα από τον μονόλογό του που στο τέλος έρχεται η λύτρωση αποδέχοντας τον θάνατο.Όντως μας προβληματίζει σχετικά με τις αξίες της ζωής αλλά και την κοινωνική υποκρισία επειδή ενδιαφέρονται περισσότερο για την κοινωνική εικόνα παρά για τον ανθρώπινο πόνο.Γενικά νομίζω ότι η ουσιαστική ζωή προυποθέτει ειλικρινείς ανθρώπινες σχέσεις.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ο Τολστόι είναι πιστός της ζωής, και προπάντων υπερασπίζεται τη ζωή ενάντια στο θάνατο. Υπερασπίζεται τον θνήσκοντα Ιβάν Ιλίτς ενάντια στον ίδιο του τον θάνατο, χωρίς να λησμονεί ότι ακόμη και η «δυσπραγία» του, η δυσαναλογία ανάμεσα στα σχέδια και στα μέσα που διαθέτει, είναι αναπόσπαστα στοιχεία του ρεύματος που ακολουθεί η ζωή του, αναπόσπαστα στοιχεία του πόνου και της αδικίας που ολοκληρώνουν τη ζωή και την κάνουν να υπερτερεί μπροστά στον θάνατο, ή, ακόμη, επιβεβαιώνουν τον αιώνιο ανταγωνισμό μεταξύ της ζωής και του θανάτου, με αδιαμφισβήτητο τον θρίαμβο της ζωής.

Η ΔΕΞΙΑ,Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ Ο ΚΥΡ-ΠΑΝΤΕΛΗΣ - ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ - ΘΕΑΤΡΟ ΚΘΒΕ

Μία παράσταση με εύστοχη πολιτική σάτιρα με χιούμορ.Σχολιάζει τον ιδεολογικό διχασμό της Ελληνικής κοινωνίας όπου στο επίκεντρο είναι ένας απλός άνθρωπος που τον ενσαρκώνει ο Σταμάτης Φασουλής αποδίδοντας έναν χαρακτήρα βαθιά ανθρώπινο παγιδευμένο ανάμεσα στην Δεξιά και την Αριστερά με ακρίβεια,χιούμορ και μια ειρωνεία χωρίς υπερβολή.Μία παράσταση που παραμένει επίκαιρη.Οι υπόλοιποι ηθοποιοί ενισχύουν το έργο αλλά θεωρώ ότι είναι μετριότητα.Η σκηνοθεσία λιτή και λειτουργική.

ΟΙ ΔΕΛΦΙΝΟΙ Ή ΚΑΖΙΜΙΡ ΚΑΙ ΦΙΛΙΝΤΟΡ ΚΘΒΕ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

 Ένα παιχνίδι με την εξουσία .Μία παράσταση με έξυπνο χιούμορ με ιστορία όχι απλή αλλά στοχαστική,ειρωνική και με βάθος και με στοιχεία σουρεαλισμού και παρωδίας.Σκηνοθεσία λιτή η οποία μάλλον είναι συμβολική.Ο φωτισμός ατμοσφαιρικός και μουσική που τονίζει το παράλογο στοιχείο.Δυνατές ερμηνείες με εξαιρετική χημεία μεταξύ των δύο  πρωταγωνιστών.Απαιτητική παράσταση που ανταμείβει τον θεατή.

ΔΕΙΠΝΟ ΗΛΙΘΙΩΝ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ URBAN METROPOLITAN

 Μία ευχάριστη και εύστοχη κωμωδία καταστάσεων με έντονο χιούμορ  και καλή χημεία μεταξύ των ηθοποιών.Ζωντανή με δυνατή ενέργεια εκ μέρους των ηθοποιων.Η σκηνοθεσία είναι καθαρή και γρήγορη.Μία παράσταση που υποσχεται κωμικά στοιχεία πίσω όμως  κρύβει μια αιχμηρή παρατήρηση για την ανθρώπινη ματαιοδοξία.Ένα έργο που στο τέλος έχεις την αίσθηση ότι ο τίτλος του αντιστρέφεται.Εν κατακλείδι το έργο δεν σατιρίζει την αφέλεια,αλλά την αλαζονεία εκείνων που θεωρούν τον εαυτό τους ανώτερο.

ΤΙ ΨΥΧΗ ΘΑ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙΣ ΜΩΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ

 Η συγκεκριμένη ταινία είναι το Α' μέρος μία διλογίας.Για να είμαι ειλικρινής είχα υψηλές προσδοκίες και νοσταλγική επιστροφή.Θεωρώ ότι είναι κατώτερη (ίσως το λάθος που την συγκρίνω με την τηλεοπτική σειρά )Έχει στοιχεία μαύρης κωμωδίας και επιχειρεί να συνεχίσει και να ολοκληρώσει την σειρά που είχε μείνει ανολοκλήρωτη.Υπάρχει προσπάθεια να έχει μια ισορροπία ανάμεσα στην γνωστή ιστορία και μία πιο σύγχρονη κινηματογραφική ματιά με νέα οπτική,αλλά νομίζω το αποτέλεσμα χάνει τον ρυθμό.Οι ερμηνείες είναι ικανοποιητικές και οι ηθοποιοί προσπάθησαν πολύ,αλλά ο τόνος ανάμεσα στο χιούμορ και την σοβαρότητα δεν πείθει.

ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΩΝ - ΙΣΜΗΝΗ ΚΑΠΑΝΤΑΗ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΣΤΙΑ

 

Ένα όμορφο ιστορικό μυθιστόρημα που αναφέρεται στην περίοδο της Τουρκοκρατίας και τις δύσκολες συνθήκες ζωής των Ελλήνων εκείνης της εποχής.Φόβος,καχυποψία και η ανάγκη για επιβίωση καθορίζουν τις πράξεις τους.Η γραφή είναι πολύ κατανοητή και έτσι ο αναγνώστης μπαίνει εύκολα στο κλίμα της εποχής.Ένα αξιόλογο ιστορικό μυθιστόρημα που συνδυάζει την ιστορική γνώση με τον ανθρώπινο προβληματισμό και που ξεχωρίζει για την βαθιά κοινωνική και ψυχολογική προσέγγιση.Δεν διαβάζεται επιφανειακά αλλά απαιτεί τη σκέψη.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Oι άνθρωποι που έζησαν σε εποχές συγκρούσεων ανάμεσα σε μεγάλες ομάδες, είτε αυτές ήταν εθνικές, είτε θρησκευτικές και ακόμα κοινωνικές ή φυλετικές είναι εκείνοι που δοκιμάστηκαν και, περισσότερο, αυτοί που βρέθηκαν μπροστά στο δίλημμα να διαλέξουν ανάμεσα σ' αυτό που υπαγόρευε η πίστη τους στην ομάδα που ανήκαν και αυτό που ενδεχομένως τους έλεγε η λογική τους και το οποίο μπορεί να ήταν αντίθετο από αυτό που ήθελε η ομάδα. Aνάλογα με τον τρόπο που ο καθένας από αυτούς στάθηκε απέναντι στο πρόβλημά του και το έλυσε, έγιναν ήρωες ή προδότες, άτομα που έτυχαν της γενικής παραδοχής ή έγιναν κοινωνικοί παρίες.

ΦΑΥΣΤΑ ΤΟΥ ΜΠΟΣΤ - ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 Είναι ένα έργο που σατιρίζει ακόμη και το ίδιο του το δράμα.Μία χαριτωμένη παράσταση που δεν με κούρασε παρότι η γλώσσα και η ιστορία είναι αλλόκοτες.Είναι γραμμένο σε δεκαπεντασύλλαβο ομοιοκατάληκτο.Σεβασμός στο παράλογο αφήνοντας το χιούμορ να λειτουργήσει από μόνο του.Όλοι οι ηθοποιοί έπαιξαν σαν σύνολο παρά σαν μονάδες ,κάτι που ανέδειξε την σάτιρα.Η σκηνοθεσία λιτή,ευφυής και πιστή στο πνεύμα του Μποστ..

Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ

 Λοιπόν  πολλά έχουν γραφεί για την συγκεκριμένη ταινία του κ. Σμαραγδή.Άς γράψω και εγώ την δική μου άποψη.Ο Καποδίστριας είναι μια ταινία που σέβεται την ιστορία αλλά δεν την ερμηνεύει κινηματογραφικά.Περιορίζεται σε έναν διδακτικό ύφος χάνοντας την συγκυρία να αναδείξει τον Καποδίστρια ως δραματική,σύνθετη και έντονη ανθρώπινη μορφή.Ο Ιωάννης Καποδίστριας παρουσιάζεται σχεδόν άψογος στερημένος από εσωτερικές αντιφάσεις και ανθρώπινες αδυναμίες.Αυτή η μονομερής παρουσιάση  αναιρεί  τη δραματική ένταση και αφαιρεί από τον θεατή τη δυνατότητα αληθινής ταύτισης.Στοιχειώδες βέβαια προτέρημα της ταινίας  είναι η σοβαρότητα με την οποία πραγματεύεται το ιστορικό υλικό και σεβασμός προς το πρόσωπό του.Οι ερμηνείες κινούνται σε  καλό επίπεδο (όχι όλοι).Όσοι θεατές αναζητούν μία διερεύνηση πάνω στην γέννηση του Ελληνικού κράτους να την δουν.Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να την δουν όλοι ώστε να βγάλει ο καθένας την δική του γνώμη.

ΤΟ ΤΡΕΝΟ ΤΩΝ ΝΕΦΩΝ - ΕΥΓΕΝΙΑ ΦΑΚΙΝΟΥ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ

Το βιβλίο συνδυάζει πεζογραφία,μύθο και πολιτισμικές αναφορές.Ταξιδιάρικο με διάφορα μηνύματα για την ζωή παρ'όλο που η αφήγηση μπορεί να επαναλαμβάνεται λίγο εξ'αιτίας των πολλών στοιχείων και κινείται ανάμεσα στο παραμύθι,τον μύθο και την ιστορική καταγραφή.Η συγγραφέας χρησιμοποιεί ποιητικό λόγο με έντονες εικόνες και η δομή του βιβλίου κατά την διαδρομή του τρένου αναλόγως της στάσης είναι ένα μικρό αφήγημα.Αυτό απαιτεί από τον αναγνώστη συγκέντρωση μεγάλη.Το τρένο συμβολίζει την πορεία του Κανένα προς την ωρίμανση(προσπαθώντας να αναπτύσσει την ταυτότητά του μέσα από το ταξίδι και την αναζήτηση του πατέρα του) καθώς και ένας χώρος που συνδυάζει ιστορία,μνήμη και φαντασία.Πλούσια γλώσσα.Εν κατακλείδι είναι ένα απαιτητικό έργο που αναδύει σκέψεις και συμβολισμούς κατά την αίσθηση του ταξιδιού.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Λένε πως είναι ένα τρένο-φάντασμα, που, αφού φύγει από το σταθμό, βγαίνει από τις ράγες του, χώνεται στα νέφη και χάνεται. Ότι ταξιδεύει ακυβέρνητο και πως όταν φτάσει στο τέρμα του, που είναι και το τέλος του κόσμου, οι επιβάτες έχουν χάσει τα νιάτα τους. Ο Κανένας όμως, αν και ήταν μόνο δέκα χρονών, δεν τα πίστευε αυτά και ανέβηκε στο τρένο με τη μικρή Ρεβέκκα, αναζητώντας τον άγνωστο πατέρα του. Στο τρένο των νεφών θα συναντήσει χρυσοθήρες και Ινδιάνους που λένε θαυμαστές ιστορίες, βασιλιάδες και κονκισταδόρες, την Εβίτα Περόν και τον Ωνάση, δωσίλογους κι εγκληματίες πολέμου, τον στρατηγό Μπολίβαρ και τον Τσε Γκεβάρα, αλλά και τον ποιητή που γεννήθηκε σ' εφτά πόλεις. Μια οδύσσεια του Κανένα ή του Καθένα. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ) Η Φακίνου συνομιλεί σε ολόκληρη την αφήγηση με συγγραφείς της Λατινικής Αμερικής -τον Σεπούλβεδα, τον Ρούλφο, τον Φουέντες, τον Λιόσα, τον Μάρκες, την Αλιέντε, τον Μπόρχες και άλλους-, αποσπάσματα από το έργο των οποίων παραθέτει στο δικό της κείμενο. Σε μια λογοτεχνική πρόταση με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, συνενώνει την ελληνική με την λατινοαμερικάνικη γραφή και ταυτόχρονα καταθέτει μια δική της εκδοχή για το αρχετυπικό ταξίδι του ήρωα, για την αέναη προσπάθεια του ατόμου για εξατομίκευση. (ΜΑΡΙΑ ΣΟΥΜΠΕΡΤ, Η ΑΥΓΗ, 21/2/2012)

ΑΥΤΗ Η ΝΥΧΤΑ ΜΕΝΕΙ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΚΘΒΕ ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ωραίο ensemlble,δυνατή μουσική αλλά η παράστασταση δεν ξέρει πότε να πέσει η  αυλαία.Βασικό πρόβλημα της παράστασης είναι η υπερβολική διάρκεια και η επαναληπτικότητα.Πολλές σκηνές λειτουργούν περισσότερο ως ατμοσφαιρικά σημεία παρά ως σημεία εξέλιξης της πλοκής και άλλες ξεκινούν υποσχόμενες,αλλά δεν οδηγούν πουθενά δραματουργικά. Το αποτέλεσμα είναι ότι,μετά από κάποιο σημείο η παράσταση αρχίζει να χάνει ένταση,χωρίς όμως να χάνει εντελώς το ενδιαφέρον.Ξεχωρίζουν οι στιγμές όπου οι ηθοποιοί αφήνουν το εξωτερικό παίξιμο της νύχτας ικαι περνούν σε πιο εσωτερικές,σιωπηλές παύσεις.Παρ’όλα αυτά είναι μία τίμια,καλοδουλεμένη  μεγάλη παραγωγή.Δεν είναι παράσταση που φεύγεις συγκλονισμένος,αλλά είναι από αυτές που σε ακολουθούν για λίγο,σαν τραγούδι που δεν έπαιξε ποτέ ολόκληρο.Μία παράσταση που μοιάζει να λέει  από νωρίς ό,τι έχει να πει και μετά απλώς το ξαναλέει πο δυνατά. 

ΤΥΡΚΟΥΑΖ - ΡΕΝΑ ΖΑΙΡΗ- ΡΩΣΣΗ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 Ένα αισθηματικό μυθιστόρημα με κοινωνικές και ψυχολογικές προεκτάσεις.Διαβάζεται πολύ εύκολα αν και νομίζω ότι τόσες σελίδες δεν ήταν απαραίτητο.Για μένα δεν ήταν καν συγκλονιστικό και επομένως ούτε γοητευτικό.Δεν με καθήλωσε αφού δεν βρήκα την ένταση και την δραματικότητα που θα έπρεπε.Φυσικά θα  υπάρχουν αναγνώστες που θα το βρουν αξιόλογο.Σε γενικές γραμμές είναι ένα ανάγνωσμα που εστιάζει στις ανθρώπινες σχέσεις και πως το παρελθόν επηρεάζει τις επιλογές του παρόντος.Μία αφήγηση που κινείται στο παρόν και το παρελθόν όπου οι χαρακτήρες αντιμετωπίζουν τις αλήθειες και οι αποφάσεις τους  να  αφήσουν πίσω τους ό,τι τους πληγώνει.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Υπάρχει το άσπρο. Υπάρχει το μαύρο. Κι ανάμεσά τους το τιρκουάζ. Το δαχτυλίδι που είχε επιλέξει ο Στέφανος να χαρίσει και στις τρεις αδελφές. Στη δύστροπη Ερατώ, στη δυναμική Κλέλια, στην ντελικάτη Μάιρα, τα κορίτσια του. Είχε τον τρόπο του με τις γυναίκες ο Στέφανος. Τις έκανε να νιώθουν όμορφα, να αισθάνονται μοναδικές.

Τη μία την παντρεύτηκε.

Την άλλη την ερωτεύτηκε.

Την τρίτη τη βίασε.