Ένα βιβλίο σύντομο αλλά βαθιά ανθρώπινο.Πραγματεύεται το αναπόφευκτο του θανάτου και την αγωνία του ανθρώπου μπροστά στο νόημα της ζωής.Ύφος λιτό χωρίς περιττές περιγραφές.Μία ψυχολογική κατάρρευση του ήρωα που ήταν φιλόδοξος,τυπικός και προσκολλημένος στις κοινωνικές συμβάσεις, μέσα από τον μονόλογό του που στο τέλος έρχεται η λύτρωση αποδέχοντας τον θάνατο.Όντως μας προβληματίζει σχετικά με τις αξίες της ζωής αλλά και την κοινωνική υποκρισία επειδή ενδιαφέρονται περισσότερο για την κοινωνική εικόνα παρά για τον ανθρώπινο πόνο.Γενικά νομίζω ότι η ουσιαστική ζωή προυποθέτει ειλικρινείς ανθρώπινες σχέσεις.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Ο Τολστόι είναι πιστός της ζωής, και προπάντων υπερασπίζεται τη ζωή ενάντια στο θάνατο. Υπερασπίζεται τον θνήσκοντα Ιβάν Ιλίτς ενάντια στον ίδιο του τον θάνατο, χωρίς να λησμονεί ότι ακόμη και η «δυσπραγία» του, η δυσαναλογία ανάμεσα στα σχέδια και στα μέσα που διαθέτει, είναι αναπόσπαστα στοιχεία του ρεύματος που ακολουθεί η ζωή του, αναπόσπαστα στοιχεία του πόνου και της αδικίας που ολοκληρώνουν τη ζωή και την κάνουν να υπερτερεί μπροστά στον θάνατο, ή, ακόμη, επιβεβαιώνουν τον αιώνιο ανταγωνισμό μεταξύ της ζωής και του θανάτου, με αδιαμφισβήτητο τον θρίαμβο της ζωής.