Μία όμορφη και καλογραμμένη διλογία με βάθος που βασίζεται στην ματωμένη απεργία των μεταλλορύχων της Σερίφου και που δεν έχει αναδειχθεί λογοτεχνικά.Συνδυάζει ιστορία(ταξικές συγκρούσεις,εκμετάλλευση εργατών κ.ά), κοινωνικό υπόβαθρο και προσωπικές ιστορίες των χαρακτήρων.Η κυρία Κόντζογλου μας μεταφέρει σε μία ατμόσφαιρα ιστορική της εποχής κατόπιν έρευνας που έχει κάνει.Ζωντανή γραφή με περιγραφές ρεαλισμού και λυρισμού,δυνατά συναισθήματα από όλους τους χαρακτήρες,οι οποίοι είναι πολλοί.Στην αρχή ο ρυθμός της πλοκής είναι αργός αλλά αργότερα γίνεται πιο έντονος και προχωρά.Μου έκανε εντύπωση πως απεικονίζει την Σέριφο εκείνης της εποχής.Σκληρή,σκοτεινή και με μία αίσθηση εγκλωβισμού των ηρώων.Και σίγουρα αναδεικνύει την κοινωνική της οπτική.Βιβλία που θέλουν τον χρόνο τους και όχι γρήγορη ανάγνωση.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Σέριφος, τέλη 19ου αιώνα. Ο Περσέας Κονόμος σκοτώνεται δουλεύοντας σε μια γαλαρία και ο φιλόδοξος Δρακούλης, δεξί χέρι του Εμίλ Γκρόμαν, αφεντικού των μεταλλείων αλλά και του νησιού, με απειλές, τιμωρίες και βία, απομακρύνει από πάνω τους όλες τις κατηγορίες για ελλιπή μέτρα ασφαλείας.Η χήρα του Κονόμου, φοβούμενη μήπως ο γιος της κάποτε ζητήσει εκδίκηση, δεν θα του αποκαλύψει ποιον θεωρεί υπεύθυνο και έτσι δεν θα μπορέσει να τον αποτρέψει, μεγαλώνοντας, να πιάσει δουλειά στα μεταλλεία.Εκεί, εμπνευσμένος από τον φλογερό επαναστάτη Κώνσταντη Σπέρα, θα προσπαθήσει να αφυπνίσει τους συμπατριώτες και συναδέρφους του να απαιτήσουν επιτέλους τα δικαιώματά τους.Την ίδια εποχή θα γνωριστεί με το μοναδικό κορίτσι του νησιού που ούτε τα μάτια του δεν θα ’πρεπε να σηκώσει πάνω της.
