ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ
ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ BLOG ΜΟΥ!
Αυτό το blog δημιουργήθηκε με στόχο την ενημέρωση πάνω σε θέματα που αφορούν την τέχνη και την λογοτεχνία.Δηλ. Απόψεις μου λογοτεχνικών βιβλίων που έχω διαβάσει,Εκδηλώσεις διαφόρων πολιτιστικών γεγονότων (κυρίως για Θεσσαλονίκη) και διάφορα άλλα συναφή και γραμμένα με ένα τρόπο απλό και κατανοητό στο ευρύ κοινό.
Εύχομαι εδώ να βρείτε αυτό που σας ενδιαφέρει και ελπίζω να γίνουμε ευχάριστη παρέα.
Σας ευχαριστώ για την επίσκεψή σας.
Καλή ανάγνωση σε όλους.
Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2017
Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2017
ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ - ΧΡΥΣΑ ΔΗΜΟΥΛΙΔΟΥ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΙΒΑΝΗ
Το συγκεκριμένο είναι όντως ένα καταπληκτικό βιβλίο.Ζεις έντονα συναισθήματα και η συγκίνηση που νιώθεις είναι αναπόφευκτη.Πολλά μηνύματα και το συμπέρασμα ότι δεν πρέπει να κρίνουμε τους ανθρώπους επιπόλαια,χωρίς να γνωρίζουμε τι κρύβεται πίσω απο τις πράξεις τους και μέσα στην ψυχή τους.Παραθέτω παρακάτω ένα απόσπασμα του βιβλίου .Εξάλλου, τι είναι η ζωή?Κουβάρι τυλιγμένο σε επαναλαμβανόμενους κύκλους,μέχρι να τελειώσει το νήμα του.Τότε όμως αρχίζει το πραγματικό μας ταξίδι.Το ταξίδι της ψυχής,που είναι και το πιο μαγευτικό.Ό,τι έπραξες θα το λουστείς.Αν έσπειρες κακό,βασανισμένη θα είναι η ψυχή σου.Αν έσπειρες καλό, θα είσαι λεύτερος.Γιατί ο Θεός,σαν φύγεις δε θα σε ρωτήσει πόσα πλούτη έδωσες,αλλά πόση αγάπη έδωσες.Κι αν δεν πήρες,δεν πειράζει.Θα σου δώσει αυτός τη δική Του.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Λένε πως εμάς τις πουτάνες, κάθε φορά που ο Θεός μάς βλέπει δακρύζει... Δακρύζει από ντροπή, μια και σε μας δεν περισσεύει. Mα αν ο Θεός δακρύζει, ο Θάνατος μας χρωστάει! Oνομάζομαι Eυγενία Φράνκου και είμαι πλέον ογδόντα χρονών. Tα τελευταία τριάντα χρόνια ζω σε μια μικρή γραφική πόλη της Bόρειας Eλλάδας, όπου χαίρω απέραντου σεβασμού, όχι μόνο από την οικογένειά μου, αλλά και από όλους τους κατοίκους. Kανείς δε γνωρίζει ότι πίσω από το αξιότιμο όνομά μου κρύβεται το Tζενάκι, η Tζενάρα, η μαντάμ Tζένη, που πολλά χρόνια πριν ήταν το πρώτο όνομα της Tρούμπας. Tι; Δε γνωρίζετε την Tρούμπα; A, τότε, φίλτατε, πρέπει να είστε πολύ νέος. Πάρα πολύ νέος. Oι γονείς σας όμως σίγουρα θυμούνται αυτή τη γειτονιά του Πειραιά, που κάποτε υπήρξε θρύλος.
Kι ενώ πίστευα ότι είχα λησμονήσει το παρελθόν μου, εκείνο, καθώς φαίνεται, δε με ξέχασε και μετά από τόσα χρόνια χτύπησε ξαφνικά την πόρτα μου, δημιουργώντας το μεγαλύτερο δίλημμα της ζωής μου: να φανερώσω ποια πραγματικά είμαι ή να κομματιάσω την ερωτευμένη καρδιά της εγγονής μου, του μόνου ανθρώπου που αγάπησα όσο τίποτε άλλο στον κόσμο... εκτός από εκείνον...«Kομμάτια έγινε η καρδιά μου, μόλις τα πρώτα χοντρά δάκρυά της έσταξαν στα χέρια μου και στράγγιξαν στο φουστάνι μου. Eίχε ακουμπήσει το κεφαλάκι της στα πόδια μου ενώ είχε ξαπλώσει το κορμάκι της. Λένε πως αυτό που φοβάσαι αυτό θα πάθεις. Σ' όλη μου τη ζωή φοβόμουνα μην τη χάσω. Kαι τώρα ο φόβος μου αυτός ήταν προ των πυλών. Tα παιδιά, ακόμη κι αν το πάλευαν, δε θα άντεχαν για πολύ. O έρωτάς τους ήταν πολύ δυνατός για να είναι χώρια, και πολύ αδύναμος για να αντέξει την απόσταση.
Όταν η καρδιά βασανίζεται, βασανίζει και το σώμα. Mπορεί να το αρρωστήσει, να το λιώσει, να το αφανίσει. »E, όχι! Δε θα το επέτρεπα αυτό ποτέ. Eγώ είχα τσακωθεί με το Θάνατο γι' αυτόν ακριβώς το λόγο. Mέχρι να βεβαιωθώ ότι θα ήταν ευτυχισμένη. Διορία του είχα ζητήσει για πάρτη της και εκείνος δεν είχε φέρει αντίρρηση. Γιατί ο Θάνατος χρωστάει στις πουτάνες! Aν ο Θεός δακρύζει για πάρτη τους, ο Θάνατος τους χρωστάει. Kι αυτό εγώ το γνώριζα καλύτερα από τον καθένα».
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Λένε πως εμάς τις πουτάνες, κάθε φορά που ο Θεός μάς βλέπει δακρύζει... Δακρύζει από ντροπή, μια και σε μας δεν περισσεύει. Mα αν ο Θεός δακρύζει, ο Θάνατος μας χρωστάει! Oνομάζομαι Eυγενία Φράνκου και είμαι πλέον ογδόντα χρονών. Tα τελευταία τριάντα χρόνια ζω σε μια μικρή γραφική πόλη της Bόρειας Eλλάδας, όπου χαίρω απέραντου σεβασμού, όχι μόνο από την οικογένειά μου, αλλά και από όλους τους κατοίκους. Kανείς δε γνωρίζει ότι πίσω από το αξιότιμο όνομά μου κρύβεται το Tζενάκι, η Tζενάρα, η μαντάμ Tζένη, που πολλά χρόνια πριν ήταν το πρώτο όνομα της Tρούμπας. Tι; Δε γνωρίζετε την Tρούμπα; A, τότε, φίλτατε, πρέπει να είστε πολύ νέος. Πάρα πολύ νέος. Oι γονείς σας όμως σίγουρα θυμούνται αυτή τη γειτονιά του Πειραιά, που κάποτε υπήρξε θρύλος.
Kι ενώ πίστευα ότι είχα λησμονήσει το παρελθόν μου, εκείνο, καθώς φαίνεται, δε με ξέχασε και μετά από τόσα χρόνια χτύπησε ξαφνικά την πόρτα μου, δημιουργώντας το μεγαλύτερο δίλημμα της ζωής μου: να φανερώσω ποια πραγματικά είμαι ή να κομματιάσω την ερωτευμένη καρδιά της εγγονής μου, του μόνου ανθρώπου που αγάπησα όσο τίποτε άλλο στον κόσμο... εκτός από εκείνον...«Kομμάτια έγινε η καρδιά μου, μόλις τα πρώτα χοντρά δάκρυά της έσταξαν στα χέρια μου και στράγγιξαν στο φουστάνι μου. Eίχε ακουμπήσει το κεφαλάκι της στα πόδια μου ενώ είχε ξαπλώσει το κορμάκι της. Λένε πως αυτό που φοβάσαι αυτό θα πάθεις. Σ' όλη μου τη ζωή φοβόμουνα μην τη χάσω. Kαι τώρα ο φόβος μου αυτός ήταν προ των πυλών. Tα παιδιά, ακόμη κι αν το πάλευαν, δε θα άντεχαν για πολύ. O έρωτάς τους ήταν πολύ δυνατός για να είναι χώρια, και πολύ αδύναμος για να αντέξει την απόσταση.
Όταν η καρδιά βασανίζεται, βασανίζει και το σώμα. Mπορεί να το αρρωστήσει, να το λιώσει, να το αφανίσει. »E, όχι! Δε θα το επέτρεπα αυτό ποτέ. Eγώ είχα τσακωθεί με το Θάνατο γι' αυτόν ακριβώς το λόγο. Mέχρι να βεβαιωθώ ότι θα ήταν ευτυχισμένη. Διορία του είχα ζητήσει για πάρτη της και εκείνος δεν είχε φέρει αντίρρηση. Γιατί ο Θάνατος χρωστάει στις πουτάνες! Aν ο Θεός δακρύζει για πάρτη τους, ο Θάνατος τους χρωστάει. Kι αυτό εγώ το γνώριζα καλύτερα από τον καθένα».
Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2017
Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2017
Δωρεάν ξεναγήσεις: Τα μονοπάτια της μνήμης - Τα μονοπάτια του σήμερα
Ο Σύνδεσμος Ξεναγών Θεσσαλονίκης και Βορείου Ελλάδος υποδέχεται το 2017 με μία σειρά δωρεάν ξεναγήσεων στη Θεσσαλονίκη, η οποία αργότερα θα επεκταθεί και σε άλλες πόλεις και τόπους της Βορείου Ελλάδος.
Θέλοντας να δώσουμε έμφαση στο παρελθόν της πόλης μας, αλλά και να τονίσουμε τη σύνδεσή του με το παρόν, ακολουθούμε από τον Ιανουάριο ως το Μάρτιο, και κάθε Κυριακή, τα "Μονοπάτια της Μνήμης" και τα "Μονοπάτια του Σήμερα".
Ξεκινάμε την Κυριακή 15/1 γνωρίζοντας το οθωμανικό παρελθόν της πόλης. "Οθωμανική Θεσσαλονίκη, Μιναρέδες και Τουρμπέδες" . Τουρμπέ Μουσά Μπαμπά, Διοικητήριο, Αλατζά Ιμαρέτ, Μπεζεστένι, Γιαχουντί χαμάμ και άλλα...
Συνάντηση 10:45 στην πλατεία Τερψιθέας στην Άνω Πόλη.
Δηλώσεις συμμετοχής στην κα Φωτεινή Λυκισά, τηλ. 6944 411 994, έως την Παρασκευή 13/01.
Συνεχίζουμε την Κυριακή, 22/1, 10:45 στην Α' προβλήτα στο λιμάνι, με μία περιήγηση στο παλιό εμπορικό και οικονομικό κέντρο της πόλης. "Λαδάδικα - Βαλαωρίτου...αλλιώς". Η ιστορία της μετάπλασης μίας γειτονιάς μέσα από τα κτήριά της.
Δηλώσεις συμμετοχής στην κα Τζούλη Καββαδά, τηλ. 6944 602 506, έως την Παρασκευή 20/01.
Οι μνήμες είναι ακόμα νωπές, και εξερευνούμε το λαμπρό βυζαντινό παρελθόν.
Κυριακή 29/01, "Η Θεσσαλονίκη των Μοναστηριών και Βυζαντινών ναών". Περπατάμε απο τα τείχη της Άνω Πόλης και επισκεπτόμαστε τους ναούς-ορόσημα της βυζαντινής τέχνης και αρχιτεκτονικής της Θεσσαλονίκης. Μονή Βλατάδων, Όσιος Δαβίδ, Άγιος Νικόλαος Ορφανός και Βυζαντινό Λουτρό, πλ. Κουλέ Καφέ.
Συνάντηση στον Πύργο Τριγωνίου στα Κάστρα στις 10. 00. Δηλώσεις συμμετοχής στην κα Φωτεινή Λυκισά, τηλ. 6944 411 994, έως την Παρασκευή 27/01.
Και έπεται συνέχεια....
Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2017
ΚΑΡΔΙΑ ΑΠΟ ΠΕΤΡΑ- SIMON SCARROW - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ
Ιστορικό μυθιστόρημα όχι όμως λεπτομερέστατο που θα το προτιμούσα σε ταινία μεγάλου μήκους.Παρ'όλο ξένος συγγραφέας,εν τούτοις καταπιάστηκε με την Ιστορία και δη του τόπου μας χωρίς να την χρησιμοποιήσει για κάτι,πραγματοποιώντας ,φυσικά, την έρευνά του ώστε να βγει ένα άρτιο βιβλίο και συγκινητικό ,αναλόγως τι εισπράττει ο καθένας αναγνώστης.Κουραστικό λίγο βέβαια και σε μερικά σημεία στάσιμο,αλλά αυτό δεν ακυρώνει την πλοκή και την δημιουργία του συγγραφέως που σεβάστηκε τον τόπο μας και την Ιστορία του.Αφηγηματικό βιβλίο με εναλλαγές παρελθόντος (ως επί το πλείστον) παρόντος και μία γραφή εύκολη ,κατανοητή και με ζωντανή παραστατικότητα κινεί και πλέκει τις ζωές και τους χαρακτήρες των ηρώων μας.Γνώστης του νησιού,του πολέμου,της βαναυσότητας και άλλων γεγονότων και ειδικά αυτά που αφορούν το υποβρύχιο Παπανικολή .Φυσικά,εν καιρώ πολέμου,δεν θα μπορούσε να είναι απών και ο έρωτας,το βάθος του και η κατάληξή του έτσι όπως την βλέπει ένας άνδρας συγγραφέας.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
1938: Τρεις νέοι περνούν ένα ειδυλλιακό καλοκαίρι στη Λευκάδα, μακριά από τον πολιτικό αναβρασμό της Ευρώπης. Ο Πέτερ που έχει έρθει στο νησί από τη Γερμανία μαζί με τον πατέρα του, ο οποίος διευθύνει μια αρχαιολογική ανασκαφή, γίνεται φίλος με τον Αντρέα και την Ελένη που ζουν στη Λευκάδα. Όταν ξεσπά ο πόλεμος και ο Πέτερ αναγκάζεται να φύγει, δίνουν την υπόσχεση ότι θα ξανασμίξουν.
1943: Ο πόλεμος έχει πια εξαπλωθεί και στην παραδεισένια Λευκάδα. Ο Αντρέας και η Ελένη έχουν ταχθεί με τις δυνάμεις των ανταρτών που αντιστέκονται στη γερμανική εισβολή. Ο Πέτερ έχει επιστρέψει, αυτή τη φορά ως καλά πληροφορημένος αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών του εχθρού, και γι' αυτό θανάσιμα επικίνδυνος...
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
1938: Τρεις νέοι περνούν ένα ειδυλλιακό καλοκαίρι στη Λευκάδα, μακριά από τον πολιτικό αναβρασμό της Ευρώπης. Ο Πέτερ που έχει έρθει στο νησί από τη Γερμανία μαζί με τον πατέρα του, ο οποίος διευθύνει μια αρχαιολογική ανασκαφή, γίνεται φίλος με τον Αντρέα και την Ελένη που ζουν στη Λευκάδα. Όταν ξεσπά ο πόλεμος και ο Πέτερ αναγκάζεται να φύγει, δίνουν την υπόσχεση ότι θα ξανασμίξουν.
1943: Ο πόλεμος έχει πια εξαπλωθεί και στην παραδεισένια Λευκάδα. Ο Αντρέας και η Ελένη έχουν ταχθεί με τις δυνάμεις των ανταρτών που αντιστέκονται στη γερμανική εισβολή. Ο Πέτερ έχει επιστρέψει, αυτή τη φορά ως καλά πληροφορημένος αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών του εχθρού, και γι' αυτό θανάσιμα επικίνδυνος...
Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2017
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





