ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΒΕΝΕΤΙΑ - ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ -ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 Ανθρώπινες σχέσεις πρωταγωνιστούν στο συγκεκριμένο πόνημα της συγγραφέως.Πλοκή όχι και τόσο πρωτότυπη,θα την χαρακτήριζα συνηθισμένη χωρίς πολύ ενδιαφέρον,γιατί έχουμε διαβάσει κάτι παρόμοιο όλοι μας.

Πάντως όμως αναγνωρίζουμε στην συγγραφέα ότι καταπιάνεται με κοινωνικά θέματα συνδυάζοντας και τον έρωτα βέβαια και σίγουρα  έχει το δικό της  κοινό  που την ακολουθεί.

Η γραφή της δεν κουράζει,ρέει εύκολα  και ο αναγνώστης το ευχαριστιέται.

Η φιλία τριών κοριτσιών από την παιδική τους ηλικία έχοντας δίπλα τους σαν βράχο την Βενετία,μια κυρία που ήρθε από άλλη πόλη με τα δεινά της και τις απώλειες της,αφοσιώθηκε στα κορίτσια αυτά και τους στάθηκε σαν μάννα καλύτερα και από πραγματική αποτελεί την ιστορία του βιβλίου.

Ένα ταξίδι λοιπόν των κοριτσιών και της Βενετίας στον παρελθόν και στο παρόν έχοντας οδηγό την φιλία και την κοινή αγάπη προς αυτήν την γυναίκα η οποία έδινε την κατάλληλη συμβουλή και συμμετοχή στην στιγμή που έπρεπε.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Η Μάνια, η Ιφιγένεια και η Πηνελόπη εκεί κατέφευγαν κάθε φορά που στη ζωή τους ερχόταν μια απρόσμενη αλλαγή ή μια δυσάρεστη ματαίωση. Στο σαλόνι μιας άλλης εποχής, καθισμένες σε χρυσοποίκιλτες πολυθρόνες, έπιναν τσάι από πορσελάνινα φλιτζάνια και, μαζί με την αγαπημένη τους Βενετία, ταξίδευαν νοερά στην Πόλη των Δόγηδων… Όλα τότε φαίνονταν πιο εύκολα. Οι καρδιές άνοιγαν, τα χείλη μιλούσαν και τα μάτια δάκρυζαν…

Στα βαθιά κανάλια της ψυχής της, η Βενετία πετούσε όσα πονούσαν και έφερνε δροσερό αεράκι στις ζωές τους… Η πόλη ή η γυναίκα; Τι σημασία έχει;

Το ταξίδι στη Βενετία αέναο, γεμάτο ανατροπές και εκπλήξεις. Κυρίως γεμάτο μαγεία…

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΧΟΥΜΕ ΓΑΜΟ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΞΑΝΘΟΥΛΗΣ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

 

Ένα νοσταλγικό ταξίδι στο παρελθόν της παιδικής ηλικίας του ήρωα μας στην επαρχιακή πόλη Αλεξανδρούπολη μέσω του ανήλικου πρωταγωνιστή Ιορδάνη κατά ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας.

Ιστορία όμορφη σαν παραμύθι διασκεδαστικό,δοσμένη με τον γνωστό και χιουμοριστικό τρόπο γραφής του συγγραφέα.Χαρακτήρες σκιαγραφημένοι εξαίσια με πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και με  πολλά συναισθήματα.Ο πρωταγωνιστής περιγράφει την ζωή του απλά ρεαλιστικά και με κωμικά στοιχεία αντιλαμβάνοντας με τον δικό του τρόπο τα διάφορα γεγονότα που συμβαίνουν σε αυτό το ταξίδι και που μερικά από αυτά τα κουβαλούσε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Ένα βιβλίο με πολλά κοινωνικά μηνύματα και  που διαβάζεται εύκολα και απνευστί ,που σε μαγεύει ώστε το ταξίδι αυτό να το ευχαριστηθεί ο αναγνώστης.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

…Ο γάμος γίνεται την Κυριακή και προκαλεί την ανατροπή στο ταξίδι. Ταξίδι στο παρατεταμένο καλοκαίρι μιας γυναίκας στα μαύρα και του μικρού γιου της. Μάνα και παιδί πενθούν έναν άντρα χαμένο στα χρόνια του πολέμου. Πληροφορίες δεν υπάρχουν παρά μόνο υποθετικό πένθος, υποθετική ορφάνια.

Και τώρα το ταξίδι. Μακρινό καλοκαιρινό ταξίδι από την Αθήνα στον Έβρο• ταξίδι φορτωμένο δισταγμούς και επιθυμίες. Εκεί θα ’ρθουν αντιμέτωποι με όλα τα διλήμματα της ζωής τους, επώδυνα και γεμάτα από τις χαρές που τους λείπουν. Πάνω τους, μια ύπουλη συναστρία ειρωνικών αστερισμών• και μέσα σ’ όλα ο γάμος, σαν οξύμωρο περιστατικό μεταξύ τρελού πανηγυριού και τραγωδίας.

Οι ήρωες της ιστορίας αυτής θα παίξουν και θα μπλεχτούν μέσα στον χρόνο. Στο παρόν και στο μέλλον, με τις τρικλοποδιές του αορίστου… Γι’ αυτό και τα αισθήματά τους, έντονα όσο ποτέ, θα ενηλικιωθούν με επικίνδυνη ταχύτητα. Μέσα από τη ματιά του παιδιού κι ενός καλοκαιριού με συστατικά τον έρωτα, το πάθος, τον θάνατο και το γέλιο. Όπως η ίδια η ζωή. Και πίσω απ’ όλα ο γάμος, σαν πρόσχημα σοβαρό, με την αστεία αθωότητά του.

Τώρα τι σχέση μπορεί να έχει ο Ιορδάνης Μακρής με τον Ιορδάνη Λεοντίου και την κοινή τους λαχτάρα για το ταξίδι-περιπέτεια, ας το αφήσουμε σε όσους συμμερίζονται τους γρίφους και αποδέχονται την πρόσκληση στον γάμο της Κυριακής.

ΧΑΝΑ - ΑΛΕΝΑ ΜΟΡΝΣΤΑΙΝΟΒΑ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ

 

Μια ιστορία που έχει πραγματικά γεγονότα όπως μας αναφέρει η συγγραφέας.

Μία πλοκή που περιστρέφεται γύρω από την Χάνα όπως είναι και ο τίτλος του βιβλίου και που είναι ο κεντρικός χαρακτήρας της ιστορίας.Μία τραγική φιγούρα που εκφράζει όλο το έθνος των Εβραίων και  που υπέστησαν όλα τα δεινά.

Χωρίζεται σε τρία μέρη.Ιστορία ανηψιάς και θείας με όνειρα που άλλα πραγματοποιούνται και άλλα μένουν απλά στο σύμπαν λόγω γεγονότων.

Όμορφη ,συγκινητική και  ευανάγνωστη αφήγηση και γραφή απλή που ο αναγνώστης δεν θέλει να το αφήσει παρ’όλο που υπάρχουν λίγες σκηνές φρικτές όπου είχαν αντίκτυπο στην ηρωίδα από ένα σημείο και μετά με συνέπεια να την σημαδέψει οικτρά στην  μετέπειτα πορεία της ζωής της.Η Χάνα του πριν και η Χάνα του μετά.Διαμόρφωση χαρακτήρα και όχι αδίκως.

Η συγγραφέας απέφυγε να αποτυπώσει ακραίες καταστάσεις στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τα δεινά που υπέστησαν όλοι οι Εβραίοι με τα γνωστά πλέον αποτελέσματα και την αφάνισή τους.

Επίσης μας περιγράφει και την επιδημία τύφου που έπληξε την περιοχή όπου ζούσε η Χάνα και ο περίγυρός της.Απώλειες αγαπημένων προσώπων και πως τις διαχειρίστηκε καθώς επίσης και την επικοινωνία με την ανηψιά της Μίρα.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Το χειμώνα του 1954 η εννιάχρονη Μίρα, παρά τη ρητή απαγόρευση των γονιών της, πηγαίνει στο παγωμένο ποτάμι και γλιστράει στο νερά του. Εξαιτίας της ανυπακοής της οι γονείς δεν της επιτρέπουν να φάει το γλυκό που σερβίρουν στη διάρκεια μιας οικογενειακής γιορτής. Αυτό το αθώο επεισόδιο θα προσλάβει μοιραίες διαστάσεις για τη ζωή της Μίρα – μια οικογενειακή τραγωδία που θα την υποχρεώσει να ζήσει για αρκετά χρόνια με τη στρυφνή και καταθλιπτική θεία Χάνα…

Πρόκειται για μία συγκλονιστική ιστορία, βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα.

Μια τοιχογραφία που ανατέμνει την τσέχικη κοινωνία των τελευταίων εκατό ετών, η οποία λειτουργεί ως το σκηνικό της πλοκής και είναι διαποτισμένη με τα πάθη των καθημερινών ανθρώπων. Η αφήγηση γίνεται με αναδρομή στο παρελθόν και αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι η ανάδειξη της εκκωφαντικής σιωπής, της αδιαφορίας με την οποία οι Τσέχοι δέχθηκαν τις διακρίσεις που υιοθέτησαν οι Ναζί εις βάρος των Εβραίων γειτόνων τους. Διακρίσεις που αργότερα εξελίχθηκαν σε εξευτελισμούς μέχρι να φτάσουμε στον εγκλεισμό των Εβραίων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Τερεζίν και στο διαβόητο Άουσβιτς.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΤΟΥ ΣΟΦΟΚΛΗ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ

 

Η θεατρική παράσταση Αντιγόνη μία τραγωδία του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία του Cezaris Graužinis παρουσιάσθηκε στο θέατρο Δάσους στις 6 Σεπτεμβρίου και το κοινό της πόλης μας παρακολούθησε  μία σύγχρονη και κατάλληλη  όσο ποτέ άλλοτε παράσταση .Βέβαια είναι ένα έργο που ανέβηκε πολλές φορές στην σκηνή και πάντα διαφορετικό.Έτσι και το συγκεκριμένο ήταν λιτό όπως και τα σκηνικά και η ενδυμασία.Παράταιρη βέβαια μου φάνηκε η ενδυμασία του χορού καθώς επίσης και του φύλακα,αλλά σίγουρα ο σκηνοθέτης είναι πιο ειδήμων.

Η Αντιγόνη(ΕΛΛΗ ΤΡΙΓΟΥ) θεωρώ ότι θα μπορούσε να το αποδώσει καλύτερα,γιατί το έχει.Δεν έβγαλε συναισθήματα ενώ αντίθετα η Ισμήνη(ΔΑΝΑΗ ΜΙΧΑΛΑΚΗ) για τον ρόλο της ήταν όπως έπρεπε.Ο Κρέοντας(ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΠΙΣΜΠΙΚΗΣ) πάλι από την άλλη ως τύραννος και αλαζόνας μου θύμισε τον ρόλο του στις Άγριες Μέλισσες όπου έπαιξε με το ίδιο ύφος και στυλ.Ο Αγγελος (ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ)και ο Φύλακας (ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΡΩΝΑΙΟΣ)έπαιξαν επάξια τον ρόλο τους αν και ο φύλακας ήταν λίγο υπερβολικός..Εξαιρετικός ο Τειρεσίας (ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΑΠΟΥΝΤΖΗΣ) που τον απολαύσαμε και αποθεώθηκε από το κοινό,όπως και ο Αίμων ήταν πολύ καλός (ΣΤΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΣΤΑΜΑΤΙΟΥ).Και τέλος ο ΧΟΡΟΣ με πρώτον τον ΙΕΡΟΚΛΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ που θεωρώ ότι ήταν πολύ μέτριος.

Βέβαια για την ερμηνεία τους να πούμε ότι είχαν δυσκολίες γιατί ακούγονταν μέχρι το θέατρο και μάλιστα έντονα μία συναυλία που υπήρχε στην παραλία.Και σίγουρα ,αφού ήταν ενοχλητικό για τους θεατές πόσο μάλλον για τους καλλιτέχνες που έπρεπε να αφοσιωθούν στον ρόλο τους.

Γενικά ήταν μια πρωτότυπη και καλή παράσταση.

Συντελεστές:

Μετάφραση Γιώργος Μπλάνας

Σκηνοθεσία Cezaris Graužinis

Σκηνογραφία – Ενδυματολογία Kenny McLellan

Μουσική σύνθεση Δημήτρης Θεοχάρης

Χορογραφία Edgen Lame

Φωτισμοί Αλέκος Γιάνναρος

Πρωταγωνιστούν

Έλλη Τρίγγου (Αντιγόνη)

Βασίλης Μπισμπίκης (Κρέων)

Ιεροκλής Μιχαηλίδης (Κορυφαίος του Χορού)

Γιώργος Παπαγεωργίου (Άγγελος)

Δανάη Μιχαλάκη (Ισμήνη)

Χρήστος Σαπουντζής (Τειρεσίας)

Κώστας Κορωναίος (Φύλακας)

Στρατής Χατζησταματίου (Αίμων)

Μαρίνα Αργυρίδου (Ευριδίκη)

Γιάννης Μαστρογιάννης (Χορός)

Περικλής Σιούντας (Χορός)

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ -WILLIAM THACKERAY -ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΣΤΙΑ

 Στο πανηγύρι της Ματαιοδοξίας παρακολουθούμε μια ιστορία αξιοπρεπή,μια ιστορία αγάπης,πολέμου,προδοσίας,οικογένειας από τον συγγραφέα όπου η παρουσία του είναι παντού με παρατηρήσεις και σχολιασμούς δίνοντας ένα διδακτικό κείμενο στον αναγνώστη.

Μία καταπληκτική αφήγηση γεμάτη σαρκασμό,χιούμορ και πολύ έξυπνη και μία υπέροχη γραφή.Αριστοτεχνικές  παρατηρήσεις για την ανθρώπινη συμπεριφοά και με χαρακτήρες που υπήρχαν,υπάρχουν και θα υπάρξουν στον μέλλον και με πολλά κίνητρα.

Η αφηγηματική περιγραφή θυμίζει κινηματογραφική λήψη.

Ο συγγραφέας σχεδιάζει και αναπτύσσει επιμελώς ζωντανούς χαρακτήρες. Ο λόγος του ταυτίζεται με τη φυσική, ρέουσα γλώσσα της εποχής.

Κοινωνικές ανομοιογένειες  με την άρχουσα τάξη της εποχής όπου αναδεικνύονται εύστοχα οι αντιθέσεις.

Τα πάθη, τα λάθη, και τα κατορθώματά των διαφόρων χαρακτήρων εκφράζουν διαφορετικές αντιλήψεις για την ζωή.

Ένα βιβλίου που  διαβάζεται αβίαστα, προβληματίζει και συγκινεί.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η ιστορία τοποθετείται στις δεκαετίες 1810 και 1820, με ορόσημο τη μάχη του Βατερλό. Κεντρικό της θέμα είναι η ζωή δύο γυναικών, της Μπέκι Σαρπ και της Αμέλια Σέντλεϊ, διαφορετικών όσο η μέρα με τη νύχτα. Η δεύτερη είναι γλυκιά, απλή, ενάρετη, ανυπόφορα βαρετή, χωρίς φαντασία, άβουλη και άτολμη. Η πρώτη, ραδιούργα, αδίστακτη, ψεύτρα, υποκρίτρια, γοητευτική, συναρπαστική, χαρισματική. Γύρω τους μια πληθώρα χαρακτήρων εξίσου αντιφατικών και γι’ αυτό αληθινών.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ (ΟΙ ΠΕΡΣΕΣ) ΤΟΥ ΑΙΣΧΥΛΟΥ - ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ 03/09/2022

«Ψηλά καθόταν, σε τόπο ξάγναντο κοντά στ’ ακροθαλάσσι κι ολάκερο θωρούσε το στρατό του»**, λέει ο Αισχύλος για τον Ξέρξη στο έργο του ΠΕΡΣΕΣ.

Μια τραγωδία του Αισχύλου,μία αντιπολεμική παράσταστη που είδαμε στο θέατρο Δάσους με ένα καστ ερμηνευτών ευδιάκριτο ειδικά η κυρία Πιττακή που ανταποκρίθηκε άψογα στον ρόλο της με ακρίβεια και τεχνική, απέδωσε την Περσίδα βασίλισσα, με λεπτό συναίσθημα και όπου χρειαζόταν με τόνο και αυταρχισμό. Χρήστος Λούλης  ως Αγγελιοφόρος , ήταν υποτονικός στην αρχή αλλά μετά  νευρώδης και έντονος, με σωστό λόγο και ένταση φωνής. Ο Δαρείος του Γιώργου Γάλλου, ήρεμη ερμηνεία ,έτσι ίσως απαιτούσε ο ρόλος,αλλά δεν είχε παρουσία στην σκηνή και το θεωρώ λίγο περίεργο.Μιχάλης Οικονόμου τέλος, ως Ξέρξης, καταβάλλει συνετή προσπάθεια να αποδώσει τη μετάνοια και τις τύψεις του, του τεθλιμμένου  βασιλιά αλλά η όψη του και η ενδυμασία του δεν συνάδουν.

Ιδιαίτερη και πολύ εναλλασόμενη νέα διασκευή με σύγχρονη ενδυμασία για όλους,και το κείμενο ως επί το πλείστο αλώβητο,από τον σκηνοθέτη που πιθανώς θα ξένισε σε πολλούς θεατές,αλλά έτσι το αντιλήφθηκε ο ίδιος με την φαντασία που τον διακατέχει με κύριον στοιχείο η τρέλλα του πολέμου και τα επακόλουθα του..

Η πορεία του λαού οι αντιδράσεις του από την αρχή έως το τέλος διαδραματίζονται μέσα από τις κινήσεις  και τα λόγια του χορού όπου υπάρχουν διάσπαρτα στην σκηνή (που είναι ένα κυρτό πεδίο σαν φεγγάρι μισό)αλλά και από τις θέσεις των θεατών και δίπλα τους ώστε να μπουν άμμεσα στην κατανόηση του θεάματος...Ξεκινούν με την πίστη στον βασιλιά τους τον Ξέρξη,έναν  μονάρχρη ανεύθυνο με έπαρση,υπερφίαλο,εγωιστή και προς την οικογένεια αλλά και προς το κράτος του,Χειραγωγεί τον λαό του που στο τέλος βέβαια εξοργίζεται, έχοντας σίγουρα την νίκη στην Σαλαμίνα και επομένως την κατάκτηση της Ελλάδας,μετά κλονίζονται όταν μαθαίνουν ότι όλος ο στρατός αποδεκατίστηκε  και στο τέλος αναστηλώνουν το ανάστημα τους απέναντι του  όταν αργότερα  επιστρέφει συντετριμμένος από την πανωλεθρία που υπέστη ο Περσικός στρατός. Και τον κατηγορούν για απερισκεψία και εγωκεντρισμό, ενώ ζητούν σπαρακτικά πίσω, τους πεσόντες σε αυτόν τον ανελέητο πόλεμο…Σκηνικό πολέμου,Θυμός,αλλαλαγμός και πολλά άλλα συναισθήματα εναλλάσονται με το σώμα τους και τις κινήσεις τους.

Περιληπτικά, πρόκειται για μια ολοκληρωμένη δουλειά, παρά τις μικρές ανεπάρκειες ή αδυναμίες (κατά την γνώμη μου)