μ.Χ- ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΛΕΞΑΚΗΣ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΞΑΝΤΑΣ

Βιβλίο που προσεγγίζει την Αρχαία και Βυζαντινή Ιστορία με κεντρικό άξονα το Άγιο Όρος και την αντιπαλότητά του.Ενδιαφέροντα στοιχεία έρχονται στο φως μέσα από την πέννα του συγγραφέα δοσμένα και με μία δόση χιούμορ σε μερικά σημεία.Ύφος λιτό και απέριττο χωρίς να αγγίζει την καθ'αυτού λογοτεχνία(φτωχό λογοτεχνικά) και με μία αφήγηση γρήγορη και σε πρώτο πρόσωπο δίνοντας συγκεντρωμένες πληροφορίες με λεπτομερείς περιγραφές.
Η μοναστική ζωή,η καλογερική,ο Χριστιανισμός είναι θέματα που θίγει ο συγγραφέας δίνοντας την προσωπική του υπόσταση σύμφωνα με τα δικά του πιστεύω.Χρησιμοποιεί απαξίωση σε ορισμένα σημεία καθώς επίσης και διάφορους υπαινιγμούς για την σεξουαλικότητα των μοναχών και τις σεξουαλικές φαντασιώσεις με άτομα της τρυφερής ηλικίας.Σε γενικές γραμμές είναι ένα ευανάγνωστο μυθιστόρημα με μία απλή πλοκή και απευθύνεται περισσότερο σε εμμονικούς και σε αυτούς που έχουν μονολιθικές απόψεις για μια συγκεκριμένη ιδέα.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

"-Δεν αμφισβητώ ότι οι πατέρες της Εκκλησίας δανείστηκαν κάποια ρητορικά σχήματα από τους αρχαίους συγγραφείς, απάντησε ο Βεζιρτζής. Υπήρξαν ωστόσο θανάσιμοι εχθροί της κλασικής παιδείας και του πολιτισμού των αρχαίων.[...] Ο διασυρμός του ελληνισμού από την Εκκλησία υπήρξε τόσο συστηματικός ώστε οι Έλληνες αναγκάστηκαν ν αλλάξουν όνομα, να μετονομαστούν σε Ρωμαίους, Ρωμιούς ή Γραικούς. Σε ορισμένες τοιχογραφίες του Αγίου Όρους απεικονίζονται μαζί με τους αγίους και τους αγγέλους διάφοροι φιλόσοφοι, ο Αριστοτέλης, ο Πλάτων, ο Σωκράτης, ο Πυθαγόρας. Όλοι φορούν στέμμα, έχουν μακριές γενειάδες και είναι ντυμένοι σαν Βυζαντινοί πρίγκιπες. Βαστούν ο καθένας τους έναν πάπυρο όπου είναι γραμμένη μια πλασματική φράση, που διακηρύσσει, για παράδειγμα, την τρισυπόστατη φύση του Θεού. Είναι γνωσό ότι η Εκκλησία επιδίωξε να προσεταιριστεί τους αρχαίους σοφούς, αυτούς τουλάχιστον που δεν κατάφερε να θάψει, παραποιώντας τη σκέψη τους. Αυτό άλλωστε δεν διδάσκονται οι μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ότι η αρχαιότητα παρέδωσε τη σκυτάλη του πολιτισμού στο Βυζάντιο; Ο χριστιανισμός, αγαπητέ μου φίλε, δεν συνεχίζει την αρχαιότητα, απλά ακολουθεί όπως η νύχτα ακολουθεί τη μέρα. Η θεολογία αναιρεί τη φιλοσοφία. Η πρώτη απαντά σε όλα, ενώ η δεύτερη ξέρει κυρίως να ρωτά.

ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΦΥΓΑΝ-ΚΩΣΤΑΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ- ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΚΥΡΑ

Ένα γοητευτικό και όμορφο μυθιστόρημα με συναρπαστικά γεγονότα για τον Σερβικό στρατό κατά την διάρκεια του πολέμου με τους Αυστριακούς και με μια όμορφη πλοκή που αναφέρεται μεν στον πόλεμο,αλλά και στην αγάπη,το καθήκον,την συνείδηση.Όμορφα γραμμένο και απολαυστικό όπως άλλωστε είναι όλα τα βιβλία του κ.Ασημακόπουλου. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ Ένας άρρωστος Σέρβος στρατιώτης και ο γιατρός, που τον σώζει από τον θάνατο, βρίσκονται σκληρά αντιμέτωποι για την ίδια γυναίκα, ακόμη κι όταν αυτή είναι απούσα απ' τη ζωή τους. Η ύπαρξη ενός παιδιού κάνει τη σύγκρουσή τους αμείλικτη, με απρόβλεπτη εξέλιξη. Ποιος έχει περισσότερα δικαιώματα και ποιος τελικά θα επικρατήσει; Μια συγκλονιστική μονομαχία ερωτευμένων γενναίων, που αναπτύσσεται παράλληλα με πολλά άλλα συναρπαστικά γεγονότα, γεμάτα δυναμισμό και συγκίνηση, στην Κέρκυρα, σε περίοδο οχτώ χρόνων, όταν το νησί κατακλύζεται από 150.000 εξαθλιωμένους Σέρβους στρατιώτες και πολιορκείται από τον ιταλικό στόλο του νεοεμφάνιστου δι­κ­τά­τορα Μουσολίνι. Ένα ακόμη πολύπτυχο, γοητευτικό μυθιστόρημα με κινηματογραφική ανέλιξη, του πολυβραβευμένου συγγραφέα, που βιβλία και θεατρικά έργα του έχουν παρουσιαστεί σε περισσότερες από είκοσι χώρες

ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΞΘ

ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ – ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Ο Σύνδεσμος Ξεναγών Θεσσαλονίκης και Βορείου Ελλάδος υποδέχεται το 2017 με μία σειρά δωρεάν ξεναγήσεων στη Θεσσαλονίκη, η οποία αργότερα θα επεκταθεί και σε άλλες πόλεις και τόπους της Βορείου Ελλάδος.
Θέλοντας να δώσουμε έμφαση στο παρελθόν της πόλης μας, αλλά και να τονίσουμε τη σύνδεσή του με το παρόν, ακολουθούμε από τον Ιανουάριο ως το Μάρτιο, και κάθε Κυριακή, τα «Μονοπάτια της Μνήμης» και τα «Μονοπάτια του Σήμερα».

Διαβάστε την πηγή για περαιτέρω πληροφορίες.

http://www.touristguides-ngreece.gr/nea-anakoinwseis/ksenagiseis-february/

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΕΡΩΤΑΣ ΦΟΝΙΑΣ-ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΝΙΚΟΛΟΥΛΗ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟ ΧΡΕΟΣ - ΓΙΩΤΑ ΤΣΑΡΜΠΟΠΟΥΛΟΥ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΦΟΙ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ

ΟΙ ΚΟΥΡΕΛΟΥΔΕΣ ΤΗΣ ΑΛΙΣΑΒΑΣ - ΝΙΚΟΣ ΜΗΤΟΥΣΗΣ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΧΑΡΤΙΝΗ ΠΟΛΗ

<<ΑΛΙΣΑΒΑ - ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ>> Μία ιδιαίτερη σχέση που μέσα από εξιστορήσεις - αναμνήσεις - αναζητήσεις - έγινε στενότερη (όχι βέβαια ερωτική).
Συνδέσεις παρελθόντος - παρόντος με αφηγήσεις γεγονότων(και με σημαντικές αναφορές στην Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας),μέσω των κουρελούδων της Αλισάβας αντιπροσωπεύοντας και μυρίζοντας τες κάθε μία ξεχωριστά αντικατοπτρίζει ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής της βγάζοντας στην επιφάνεια ένα αγαπητό πρόσωπο σε συγκεκριμένο χρόνο και στο άτομο που επιθυμεί και εμπιστεύεται.
Μαγευτκό ταξίδι μ'ένα μεγάλο πολιτισμικό εύρος,γλαφυρό ύφος και μία εξαιρετική λογοτεχνική γραφή με πολλά ηθογραφικά και λαογραφικά στοιχεία και με αναλυτικές περιγραφές και εικόνες που ίσως κουράσουν τον αναγνώστη,αλλά που στο τέλος σίγουρα θα αποζημιωθεί.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

"Διάλεγε τα ρουχαλάκια, τα λουρίδιαζε για τις κουρελούδες της και αναθυμόταν τους δικούς της στην αντίπερα όχθη. Κουβέντιαζε μαζί τους, τους κερνούσε, έκλαιγε που δεν μπορούσε να τους αγγίξει, θύμωνε και μέρευε, αλλά τους αποθαμένους δεν τους αποχωριζόταν."

Εκείνο το καλοκαίρι του 1912 στη Ραιδεστό ήρθε ο σεισμός σαν δράκος του παραμυθιού να καταπιεί τη μικρή Αλισάβα και τα αδέλφια της, να σύρει τα φορτωμένα κάρα σε νέους τόπους και να παίξει με τα κουβάρια της ζωής τους.
Πολλά χρόνια μετά, εκεί στο χιονισμένο δρομάκι, φάνηκε μια παράξενη σκιά κουκουλωμένη με την μπέρτα της, σαν λάμια, ήταν τρομακτική φιγούρα για τα παιδιά, αινιγματική για τους μεγάλους. Ήταν Χριστούγεννα κι έκανε κρύο. Η Αλισάβα έπιασε το μικρό αγόρι από το χέρι και το οδήγησε στο σπίτι της. Εκείνο, σαστισμένο, κάθισε κοντά στη σόμπα, παρατηρώντας τους καναπέδες με τα υφαντά και τις ξεθωριασμένες φωτογραφίες στον τοίχο. Τον κέρασε κουραμπιέ και της είπε τα κάλαντα.
Από κείνη τη μέρα τα δακρυσμένα μάτια της θα μολογούσαν χιλιάδες θύμησες στον Νικηφόρο. Όλα όσα φύλαγε εξήντα τόσα χρόνια... σπαρτά και αλώνια, θάλασσες και γλάρους, μαύρα σύννεφα και κανόνια, πολύχρωμα κουρελάκια, μια ζωή ολάκερη στον αργαλειό, να περνάει τη σαΐτα, να κυλούν τόπια τα υφαντά.
Το ταξίδι ατέλειωτο, δελεαστικό, μήνες θαρρείς κρατούσαν οι διηγήσεις, μήνες κι εποχές ολόκληρες, άπλωνε το χέρι ο Νικηφόρος και πίστευε ότι θα τις αγγίξει· έτσι όπως άγγιζε τα ρόδια στη μικρή αυλή ώσπου να γίνουν ζάχαρη, ν' αγαπηθούν πολύ όσοι τα γευτούν κι η γλύκα να γεμίσει παρηγοριά τον κάθε πικραμένο στον απάνω κόσμο...
Κι όταν το αγόρι έγινε άνδρας και η παράξενη σκιά ετοιμαζόταν να ταξιδέψει, πάλι μια κουρελού ολοκαίνουρια, απάτητη, με χρώματα ζωντανά, θα τους έδενε για πάντα... "Από δικά σου ρούχα φτιαγμένη, ξέρεις εσύ..." (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)