ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ


ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ BLOG ΜΟΥ!

Αυτό το blog δημιουργήθηκε με στόχο την ενημέρωση πάνω σε θέματα που αφορούν την τέχνη και την λογοτεχνία.Δηλ. Απόψεις μου λογοτεχνικών βιβλίων που έχω διαβάσει,Εκδηλώσεις διαφόρων πολιτιστικών γεγονότων (κυρίως για Θεσσαλονίκη) και διάφορα άλλα συναφή και γραμμένα με ένα τρόπο απλό και κατανοητό στο ευρύ κοινό.

Εύχομαι εδώ να βρείτε αυτό που σας ενδιαφέρει και ελπίζω να γίνουμε ευχάριστη παρέα.

Σας ευχαριστώ για την επίσκεψή σας.

Καλή ανάγνωση σε όλους.

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2017

ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΦΥΓΑΝ-ΚΩΣΤΑΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ- ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΚΥΡΑ


Ένα γοητευτικό και όμορφο μυθιστόρημα με συναρπαστικά γεγονότα για τον Σερβικό στρατό κατά την διάρκεια του πολέμου με τους Αυστριακούς και με μια όμορφη πλοκή που αναφέρεται μεν στον πόλεμο,αλλά και στην αγάπη,το καθήκον,την συνείδηση.Όμορφα γραμμένο και απολαυστικό όπως άλλωστε είναι όλα τα βιβλία του κ.Ασημακόπουλου.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Ένας άρρωστος Σέρβος στρατιώτης και ο γιατρός, που τον σώζει από τον θάνατο, βρίσκονται σκληρά αντιμέτωποι για την ίδια γυναίκα, ακόμη κι όταν αυτή είναι απούσα απ' τη ζωή τους. Η ύπαρξη ενός παιδιού κάνει τη σύγκρουσή τους αμείλικτη, με απρόβλεπτη εξέλιξη. Ποιος έχει περισσότερα δικαιώματα και ποιος τελικά θα επικρατήσει; Μια συγκλονιστική μονομαχία ερωτευμένων γενναίων, που αναπτύσσεται παράλληλα με πολλά άλλα συναρπαστικά γεγονότα, γεμάτα δυναμισμό και συγκίνηση, στην Κέρκυρα, σε περίοδο οχτώ χρόνων, όταν το νησί κατακλύζεται από 150.000 εξαθλιωμένους Σέρβους στρατιώτες και πολιορκείται από τον ιταλικό στόλο του νεοεμφάνιστου δι­κ­τά­τορα Μουσολίνι. Ένα ακόμη πολύπτυχο, γοητευτικό μυθιστόρημα με κινηματογραφική ανέλιξη, του πολυβραβευμένου συγγραφέα, που βιβλία και θεατρικά έργα του έχουν παρουσιαστεί σε περισσότερες από είκοσι χώρες

Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2017

ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΞΘ

ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ – ΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ
ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Ο Σύνδεσμος Ξεναγών Θεσσαλονίκης και Βορείου Ελλάδος υποδέχεται το 2017 με μία σειρά δωρεάν ξεναγήσεων στη Θεσσαλονίκη, η οποία αργότερα θα επεκταθεί και σε άλλες πόλεις και τόπους της Βορείου Ελλάδος.
Θέλοντας να δώσουμε έμφαση στο παρελθόν της πόλης μας, αλλά και να τονίσουμε τη σύνδεσή του με το παρόν, ακολουθούμε από τον Ιανουάριο ως το Μάρτιο, και κάθε Κυριακή, τα «Μονοπάτια της Μνήμης» και τα «Μονοπάτια του Σήμερα».
Διαβάστε την πηγή για περαιτέρω πληροφορίες.

Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2017

ΟΙ ΚΟΥΡΕΛΟΥΔΕΣ ΤΗΣ ΑΛΙΣΑΒΑΣ - ΝΙΚΟΣ ΜΗΤΟΥΣΗΣ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΧΑΡΤΙΝΗ ΠΟΛΗ

<<ΑΛΙΣΑΒΑ - ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ>> Μία ιδιαίτερη σχέση που μέσα από εξιστορήσεις - αναμνήσεις - αναζητήσεις - έγινε στενότερη (όχι βέβαια ερωτική).
Συνδέσεις παρελθόντος - παρόντος με αφηγήσεις γεγονότων(και με σημαντικές αναφορές στην Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας),μέσω των κουρελούδων της Αλισάβας αντιπροσωπεύοντας και μυρίζοντας τες κάθε μία ξεχωριστά αντικατοπτρίζει ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής της βγάζοντας στην επιφάνεια ένα αγαπητό πρόσωπο σε συγκεκριμένο χρόνο και στο άτομο που επιθυμεί και εμπιστεύεται.
Μαγευτκό ταξίδι μ'ένα μεγάλο πολιτισμικό εύρος,γλαφυρό ύφος και μία εξαιρετική λογοτεχνική γραφή με πολλά ηθογραφικά και λαογραφικά στοιχεία και με αναλυτικές περιγραφές και εικόνες που ίσως κουράσουν τον αναγνώστη,αλλά που στο τέλος σίγουρα θα αποζημιωθεί.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

"Διάλεγε τα ρουχαλάκια, τα λουρίδιαζε για τις κουρελούδες της και αναθυμόταν τους δικούς της στην αντίπερα όχθη. Κουβέντιαζε μαζί τους, τους κερνούσε, έκλαιγε που δεν μπορούσε να τους αγγίξει, θύμωνε και μέρευε, αλλά τους αποθαμένους δεν τους αποχωριζόταν."

Εκείνο το καλοκαίρι του 1912 στη Ραιδεστό ήρθε ο σεισμός σαν δράκος του παραμυθιού να καταπιεί τη μικρή Αλισάβα και τα αδέλφια της, να σύρει τα φορτωμένα κάρα σε νέους τόπους και να παίξει με τα κουβάρια της ζωής τους.
Πολλά χρόνια μετά, εκεί στο χιονισμένο δρομάκι, φάνηκε μια παράξενη σκιά κουκουλωμένη με την μπέρτα της, σαν λάμια, ήταν τρομακτική φιγούρα για τα παιδιά, αινιγματική για τους μεγάλους. Ήταν Χριστούγεννα κι έκανε κρύο. Η Αλισάβα έπιασε το μικρό αγόρι από το χέρι και το οδήγησε στο σπίτι της. Εκείνο, σαστισμένο, κάθισε κοντά στη σόμπα, παρατηρώντας τους καναπέδες με τα υφαντά και τις ξεθωριασμένες φωτογραφίες στον τοίχο. Τον κέρασε κουραμπιέ και της είπε τα κάλαντα.
Από κείνη τη μέρα τα δακρυσμένα μάτια της θα μολογούσαν χιλιάδες θύμησες στον Νικηφόρο. Όλα όσα φύλαγε εξήντα τόσα χρόνια... σπαρτά και αλώνια, θάλασσες και γλάρους, μαύρα σύννεφα και κανόνια, πολύχρωμα κουρελάκια, μια ζωή ολάκερη στον αργαλειό, να περνάει τη σαΐτα, να κυλούν τόπια τα υφαντά.
Το ταξίδι ατέλειωτο, δελεαστικό, μήνες θαρρείς κρατούσαν οι διηγήσεις, μήνες κι εποχές ολόκληρες, άπλωνε το χέρι ο Νικηφόρος και πίστευε ότι θα τις αγγίξει· έτσι όπως άγγιζε τα ρόδια στη μικρή αυλή ώσπου να γίνουν ζάχαρη, ν' αγαπηθούν πολύ όσοι τα γευτούν κι η γλύκα να γεμίσει παρηγοριά τον κάθε πικραμένο στον απάνω κόσμο...
Κι όταν το αγόρι έγινε άνδρας και η παράξενη σκιά ετοιμαζόταν να ταξιδέψει, πάλι μια κουρελού ολοκαίνουρια, απάτητη, με χρώματα ζωντανά, θα τους έδενε για πάντα... "Από δικά σου ρούχα φτιαγμένη, ξέρεις εσύ..." (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2017

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΡΟΔΟΥ - ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΕΚΟ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Το γνωστό έργο του στοχαστή ΕΚΟ.Ένα βιβλίο με φιλοσοφικές αναζητήσεις περιέχοντας θρησκευτικό και αστυνομικό περιεχόμενο μέσα στην εποχή του Μεσαίωνα με πολλή ατμόσφαιρα μυστηρίου.Πολύ αναλυτικό και ατέλειωτο περιγραφικό με πολλές πληροφορίες και για να είμαι ειλικρινής μαζί με τα ονόματα και τις λατινικές παραπομπές με κούρασε λίγο.Εκτός της πλοκής επισημαίνονται οι διάφορες αιρέσεις της καθολικής θρησκείας,τα μοναστικά τάγματα,η προσήλωση δογμάτων.Αφηγηματικό μυθιστόρημα που στην ουσία πρωταγωνιστικό ρόλο έχει η αγάπη στο ΒΙΒΛΙΟ,η γνώση μια που το περισσότερο μέρος διαδραματίζεται στην βιβλιοθήκη του Μοναστηριού.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Ένα λατινικό χειρόγραφο του 14ου αιώνα που αναδύεται από τη λήθη χάρη σε μια γαλλική μετάφραση του 17ου αιώνα, επτά εγκλήματα μέσα σε επτά ημέρες, που διαπράττονται στην απομονωμένη βιβλιοθήκη ενός μοναστηριού, ένας πρώην κατήγορος της Ιερής Εξέτασης που ερευνά επίμονα αυτά τα εγκλήματα ώσπου να ανακαλύψει την αλήθεια. Το 1980 κανένας δεν θα στοιχημάτιζε ούτε δεκάρα για το ενδιαφέρον που παρόμοια αφηγηματικά συστατικά (ήδη γνωστά, ήδη δοσμένα, ήδη φθαρμένα από τη λογοτεχνία του "είδους") θα μπορούσαν να διεγείρουν. Και όμως "Το όνομα του ρόδου" σημείωσε επιτυχία χωρίς προηγούμενο, παγκόσμια αναγνώριση, που μετέβαλε εκ βάθρων τα κριτήρια της εκδοτικής παραγωγής, και όχι μόνο της ιταλικής.

Ειρωνεία ασφαλώς και λογιοσύνη και τέλεια απόδοση του ιστορικού περιβάλλοντος και μεγάλη κατασκευαστική δεξιοσύνη. Αλλά το κλειδί αυτής της εντελώς απροσδόκητης υποδοχής δεν έγκειται τόσο στα επιμέρους στοιχεία όσο στη θαυμαστή δοσολογία τους, στην ακροσφαλή και όμως σταθερότατη ισορροπία τους χάρη στην οποία κατανέμονται αδιάλειπτα σε κάθε στιγμή της εξιστορούμενης περιπέτειας. Κάτω από την επιφάνεια του αστυνομικού μυθιστορήματος εποχής ή νεογοτθικού ή ιστορικού μυθιστορήματος, όπως θα μπορούσε να το πει κανείς, κρύβεται πιθανώς το πρώτο και σημαντικότερο ιταλικό μυθιστόρημα της μεταμοντέρνας εποχής, ένα σύγχρονο κλασικό έργο, το οποίο δεν έπαψε και ίσως ουδέποτε θα πάψει να ενδιαφέρει και να καταπλήσσει.