ΑΛΗΘΙΝΟΙ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΗΣ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΕΔΡΟΣ

ΑΛΗΘΙΝΟΙ! Μια γενιά ενός αίώνα περίπου με την ιστορία τους που δίνεται μ’έναν όμορφο αφηγηματικό τρόπο.Ονειροπόλοι?Και ποιος δεν είναι?
Μία αφήγηση που εναλλάσσεται το παρόν με το παρελθόν (όπου κυριαρχεί).Καλοδουλεμένη και προσχεδιασμένη όμορφα η ιστορία όπου η χρήση της γλώσσας είναι άριστη και οι χαρακτήρες ξεχωριστοί,ζωντανοί και δομημένοι όπως πρέπει.Ιστορικά,κοινωνικά,επαγγελματικά γεγονότα τρέχουν κατά την ροή της πλοκής.Σχέσεις ανθρώπων,όνειρα,συναισθήματα,έρωτες και κάποιες ενδόμυχες σκέψεις στον ψυχικό κόσμο  αποκομίζει ο αναγνώστης.Βέβαια γίνεται και μεγάλη αναφορά για τα κρασιά και τους αμπελώνες και την λειτουργία τους.Αυτό ίσως κουράσει αρκετούς και ειδικά όσοι δεν είναι γνώστες,γιατί γίνεται μεγάλη ανάλυση που κατά την γνώμη μου δεν χρειάζεται.Παρ’όλα αυτά είναι μία όμορφη ιστορία που μαθαίνεις αρκετά και αποκτάς γνώσεις και μερικές σκέψεις τις επεξεργάζεσαι.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

νήμη: Μέσα δεκαετίας του 1920. Ο αμπελουργός Λέων Αληθινός έχει ένα όραμα ζωής. Να φτιάξει ένα οινοποιείο στη Μαντίνεια της Αρκαδίας. Η οικονομική κρίση όμως του 1929 βάζει φρένο στα σχέδιά του. Ο γιος του Άγγελος θα θελήσει να πραγματοποιήσει το όραμα του πατέρα του, αλλά ξεσπά ο πόλεμος και ακολουθεί η περίοδος της Κατοχής.

Μεσαίο πλάνο - μακρινή μνήμη: Ο εγγονός του Λέοντα, Διόνυσος, είναι αυτός που θα υλοποιήσει το όνειρο της οικογένειας ύστερα από πενήντα χρόνια. Το κτήμα Διόνυσος Αληθινός γνωρίζει διεθνή αναγνώριση.

Κοντινό πλάνο - καθαρή μνήμη: Αρχές του 21ου αιώνα η επιχείρηση καταρρέει από αστάθμητους παράγοντες. Οι τελευταίοι απόγονοι της οικογένειας φαντάζουν χαμένοι μέσα στα προσωπικά τους αδιέξοδα. Ενώ ο Διόνυσος ζει τις τελευταίες αναλαμπές της ζωής του, εμφανίζεται στην περιοχή ο Κάρλο, που κάνει μεταπτυχιακό στην Ιστορία. Αναζητά μαρτυρίες για Ιταλούς στρατιώτες που πολέμησαν στα βουνά της Αρκαδίας στο πλευρό της Αντίστασης, μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας τον Σεπτέμβρη του 1943. Η αναζήτησή του διασταυρώνεται με την οικογένεια Αληθινού.

Ένα μυθιστόρημα που διαπερνά τον άνθρωπο μέχρι τα βάθη της ύπαρξής του, όπου γεννιέται ο προσωπικός του χρόνος - το φύλο και η ταυτότητά του -, αλλά και η μοίρα του, που παρασύρεται από τα γυρίσματα της Ιστορίας.

ΜΙΑ ΣΤΑΛΑ ΟΥΡΑΝΟΣ - ΒΑΛΙΑ ΓΥΦΤΟΔΗΜΟΥ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΙΒΑΝΗ

Η συγγραφέας θέλει να τονίσει μάλλον,ότι στο τέλος μιάς δύσκολης και ταλαίπωρης ζωής θα υπάρξει στον ορίζοντα ένα φως.Η υπόθεση του βιβλίου είναι μια μελοδραματική ιστορία και ξεπερασμένη που μου θύμισε παλιές τούρκικες ταινίες και ίσως να έχει επηρεασθεί κατά ένα μέρος από αυτές. (Σήμερα σε πολλούς μπορεί να φαίνονται αστεία ή γελοία , μη ξεχνάμε όμως πως σίγουρα τις έβλεπαν οι γονείς μας , πολύς κόσμος έκλαψε με αυτές) Κακουχίες,ταλαιπωρίες,δυστυχίες,ζήλιες,έρωτες,συνωμοσίες,απληστίες και πολλά άλλα συναφή.Το θεωρώ ότι είναι ένα πολύ απλό βιβλίο με μία χιλιοειπωμένη ιστορία όπου,κυρίως,οι δύο πρωταγωνίστριες περνούν τα πάνδεινα και όλα τα κακά της μοίρας με μία απλή γραφή και τεχνική,πιο απλή δεν γίνεται.Ίσως όμως πρέπει να αναρωτηθούμε κατά πόσο συμμετέχει ο ψυχισμός ; Τελικά μήπως η αφήγηση είναι παράσταση; Είναι τυχαίο που σε όλους μας αρέσουν τα παραμύθια, απ’ τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο;Σίγουρα θα έχει το δικό του αναγνωστικό κοινό,απλά εμένα δεν μ’εκφράζει.Τώρα θα μπορούσε να πει κάποιος γιατί το διάβασες αφού δεν σου άρεσε.Και θα απαντήσω γιατί δεν αφήνω ποτέ ένα βιβλίο στην μέση,εφόσον το έχω ξεκινήσει(το σκέφτομαι όμως για το μέλλον).

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Φιλιώ, Στέφανος, Αλέξανδρος, Αγνή: Τέσσερα πρόσωπα που η μοίρα τα χτυπά αλύπητα, στερώντας τους και τις πιο μικρές, αυτονόητες καθημερινές χαρές. 
Κι ενώ οι τρεις πρώτοι αφήνονται έρμαια στα χέρια της, να τους παρασύρει και να οδηγήσει τη ζωή τους όπου εκείνη επιθυμεί, η Αγνή τολμά να αντισταθεί και να πολεμήσει ενάντια στη μοίρα, διεκδικώντας το δικαίωμά της στην ευτυχία. 
Ο δρόμος της δε θα είναι εύκολος. Πολλές φορές θα λυγίσει και θα νιώσει ότι χάνει τη μάχη... για να κερδίσει μια στάλα ουρανό. Στο τέλος όμως θα λάβει το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να προσφέρει ο θεός στον άνθρωπο: την ίδια τη ζωή! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΝΕΕΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΔΙΟΠΤΡΑ

1. ΤΟ ΠΑΛΤΟ ΜΟΥ ,ΜΑΜΑ (ΡΕΑ ΒΙΤΑΛΗ)

    Τον συμπόνεσα τον Βασίλη «μου». Γεννήθηκε τη δεκαετία του ΄60. Στάθηκα μέσα του από τη γέννησή του. Είδα την απουσιοπαρουσία του πατέρα του να σκάβει έλλειψη και η έλλειψη να γραπώνεται από εξάρτηση. Κάποτε έγινε ναρκομανής. Τον είδα να πονάει, να αγωνιά, να αναζητά, να εκπλιπαρεί, να χαμηλώνει, να ψευτοψηλώνει, να πέφτει, να τσακίζεται, να εξευτελίζεται, να δικάζεται, να αντέχει και να μην αντέχει. Δεν άφησε συναίσθημα να μην το γευτεί.

Είδα ούτε ξέρω πόσες απόπειρες αυτοκτονίας του μέχρι εκείνη, τη σημαδιακή, που πέρασε στις εφημερίδες της εποχής. Χώθηκα μαζί του στο ασθενοφόρο, δίπλα στη μάνα του που κρατούσε στα χέρια της ένα πανάκριβο παλτό, με γούνα από κάστορα στον γιακά του. Ο Βασίλης-Βασιλάκης, ειδική περίπτωση. Όσο τσαλακωμένα τα μέσα του τόσο ατσαλάκωτος παρουσιαζόταν. Η επιτομή του στιλ. Τον μελέτησα γυμνό αλλά και με την πανοπλία του. Δεν είναι αθώα υπόθεση τα ρούχα των ανθρώπων.

Είδα και την εποχή του. Είδα την Αθήνα της αντιπαροχής, την Ερμού να παραδίδει τα σκήπτρα στο Κολωνάκι. Περπάτησα την πλατεία του, αγόρασα Lacoste, πέρασα και από του Μπίλι Μπο για να χαζέψω τη γοητεία του. Είδα και τη Μύκονο ως εναλλακτικό νησί, όπου το πλοίο παρέδιδε τον κόσμο σε λάντζα και οι λίγοι τουρίστες κοιμόντουσαν σε ταράτσες. Έζησα μαζί του την Αλλαγή, τον πράσινο ήλιο του ΠΑΣΟΚ, είδα και τον Κουτσόγιωργα να πεθαίνει. Αυριανισμό, αυτοκρατορία Κοσκωτά. Ξεφύλλισα το Κλικ. Έφτασα μέχρι τις χαρές! Πήραμε την Ολυμπιάδα!

Ο Βασίλης-Βασιλάκης άκουσε τα νέα στο κρατητήριο της Ασφάλειας. Αλλά κι εμείς, τώρα που το σκέφτομαι, μπήκαμε σε ένα «κελί». Τζούφιας ευημερίας, ακοπίαστης. Εν δυνάμει «ναρκομανείς». Εξαρτημένοι της κατανάλωσης. Δίπλα στον Βασίλη…

ΑΙΩΝΙΟΙ ΨΙΘΥΡΟΙ - ΕΛΕΝΗ ΓΑΛΗΝΟΥ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

ΣΟΦΙΑ – ΕΛΙΖΑ δύο ονόματα ,ορόσημα,που κυριαρχούν από γενιά σε γενιά και έχοντας  καλά κρυμμένα μυστικά που τα κληρονομούν και που πρέπει να μην βγουν στην επιφάνεια κρατώντας τα καλά θαμμένα.Επομένως η προσπάθεια όλων αυτών φέρνουν, έτσι σε περιπέτειες και με κίνδυνο της ζωής τους ,τους ήρωες του βιβλίου.Μία υπόθεση που εκτυλίσσεται σε παρελθόν και παρόν με κοινά σημεία τους θρύλους και τα μυστικά τους.Ιστορία και χαρακτήρες όχι πολύ δυνατοί και που δεν σε παρασέρνουν στο διάβα τους.Πιθανόν όμως να αδικώ λίγο(την πλοκή) γιατί δεν διάβασα το προηγούμενο βιβλίο την Μυστική Διαθήκη που παρ’όλο είναι δύο αυτοτελή βιβλία,εν τούτοις οι Αιώνιοι Ψίθυροι είναι η συνέχεια.Η αφετηρία της πλοκής μου φάνηκε αργή και άνευρη παρ’όλο που έχει να κάνει με την μυστηριώδη,πολυτάραχη και θρυλική Δούκισσα της Πλακεντίας.Παρ’όλα αυτά από την μέση και μετά αποκτά κάποιο μικρό ενδιαφέρον έχοντας και μια μικρή αγωνία αλλά όχι τόσο ώστε να σε απογειώσει.Οι χαρακτήρες όμως παραμένουν αδύνατοι και .επιφανειακοί.Από άποψης γραφής και δομής θεωρώ ότι είναι καλή και γενικώς είναι ένα  ευκολοδιάβαστο ανάγνωσμα.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Αληθεύει άραγε ο θρύλος της Δούκισσας της Πλακεντίας με τον λήσταρχο Νταβέλη και τις υπόγειες στοές; 
Υπήρξε πράγματι εραστής της; 
Μήπως τελικά αυτό που τους έδενε ήταν μια σχέση πιο περίπλοκη και μυστηριώδης; 

Ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ - ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΩΜΕΝΙΔΗΣ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ

Φοίνικας ένα πανίσχυρο σύμβολο που αφομοιώνει την δύναμη ανθρώπου και αναγεννιέται από τις δυσκολίες του και να γίνεται πιο δυνατός.Θα μπορούσαμε άραγε να δώσουμε αυτήν την ερμηνεία στον κεντρικό ήρωα του συγκεκριμένου βιβλίου?Αυτό θα το αποφασίσει ο κάθε αναγνώστης που ολοκληρώσει την ιστορία και αναλόγως των κριτηρίων του το πώς το βλέπει και τι συναισθήματα του έχει δημιουργήσει.Ο κύριος Χωμενίδης αναμφισβήτητα είναι ένα σύγχρονος και εξαιρετικός λογοτέχνης που γνωρίζει τον χειρισμό της γλώσσας (με τον δικό του τρόπο) και πλέκοντας φαντασία και πραγματικότητα μέσω μιάς ισορροπίας,μας δίνει ένα επαρκές και όμορφο αποτέλεσμα.Ορμητική και καθημερινή  η γραφή του,τολμηρή,ρεαλιστική,καυστική μέσω των ηρώων του και ειρωνική εκεί που επιθυμεί.Άλλωστε αυτό το γνωρίζουμε και από προηγούμενά έργα του.Περιγραφική,πλήρης και λυρική η πλοκή με πολλούς χαρακτήρες,οι οποίοι όμως,θεωρώ ότι δεν είναι δυναμικοί.Ιστορικά γεγονότα περιπλέκονται και υφαίνονται ομαλά σύμφωνα με την μυθοπλασία της ιστορίας.Μία συνάντηση άρρηκτη δεμένη με οπισθοδρόμηση και καίριους παραλληλισμούς ζωντανεύοντας μία Ελλάδα στην αρχή του 20ου αιώνα με όλα τα συμβάντα ,θλιβερά και μη.Και όλα αυτά μέσα από την αφήγηση της ζωής ενός αντικομφορμιστή ποιητή (στην προκειμένη περίπτωση του ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ)που ο χαρακτηρισμός του εναπόκειται στον καθένα μας ξεχωριστά και ιδιαίτερα.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Εµπνευσµένος από τον έρωτα της Εύας Πάλµερ και του Άγγελου Σικελιανού —µα όχι προσηλωµένος στα αληθινά γεγονότα— ο Φοίνικας είναι το πιο φιλόδοξο έργο του Χωµενίδη.

ΣΤΕΦΑΝΙ ΑΠΟ ΑΣΠΑΛΑΘΟ - ΣΟΦΗ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Έχω διαβάσει πολλά έργα της κυρίας Θεοδωρίδου και μπορώ να πω ότι την ακολουθώ.Βιβλία που αγγίζουν τον αναγνώστη και μέσω διαφόρων ιστορικών γεγονότων είναι ενδιαφέροντα.Άλλα περισσότερα άλλα λιγότερο.Εξάλλου κάθε πόνημα του συγγραφέως είναι ξεχωριστό για τους ίδιους,αλλά,δυστυχώς εμείς οι αναγνώστες ζητούμε πάντα το καλύτερο από τα προηγούμενά τους.Έχω ξεχωρίσει μερικά,αλλά δεν θα τα αναφέρω.Το συγκεκριμένο θα το χαρακτήριζα καλό όχι όμως να με απογειώσει.Ιστορία που κυμαίνεται από την Ελλάδα του Μεταξά μέχρι την δεκαετία του 50 με γεγονότα που στιγμάτισαν την χώρα.Κοινωνικά,πολιτικά,ιστορικά γεγονότα πλαισιώνουν την ιστορία ,όμορφα δομημένα και χωρίς ανακρίβειες(όπως το αντιλαμβάνομαι) και με ροή γρήγορη που δεν κουράζει τον αναγνώστη (αν και στην αρχή,για μένα τουλάχιστον,ήταν λίγο αργό) και ασχέτως με την πλοκή που ίσως έχει κάποια κοινά σημεία με κάποια άλλα βιβλία.Πολλοί οι χαρακτήρες και ο καθένας του ξεχωριστός και ιδιαίτερος και τοποθετημένος εκεί που έπρεπε και στον σωστό χρόνο.Άλλοι σε κέρδισαν από την αρχή,οπότε τους συμπάθησες αμέσως και άλλοι σου έβγαλαν μία αντιπάθεια.Όλοι  με τα λάθη τους,τα ήθη τους,τον πόνο τους,τις αδυναμίες τους.Οι εικόνες που σου δημιουργεί είναι σκληρές και ρεαλιστικές σύμφωνα με την εποχή που διαδραματίζονται.Πρωταγωνιστές η ιδεολογία,τα ταμπού,παροχημένες ιδέες,γυναικεία ψυχοσύνθεση κ.ά.Η σκληρότητα,η αυστηρότητα,η απονιά ενός πατέρα(που παρέμεινε)με άβουλη σύζυγο,οδηγούν ένα νεαρό ζευγάρι σ’ένα αναπάντεχο γάμο όπου κατά την διάρκειά του και κάτω από δύσκολες συνθήκες τόσο κοινωνικές,πολιτικές και ιστορικές,βρίσκονται σε συνεχή αγώνα και κυρίως της νεαρής γυναίκας με υποταγή,καρτερία για επιβίωση,σταθερή αξιοπρέπεια ώστε να  σταθούν όρθιοι.Τα καταφέρνουν άραγε?Και εάν ναι με τι αντίτιμο?

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Μια όμορφη καλοκαιρινή μέρα του 1939, η Κασσιανή κρυφοκοιτάζει πίσω απ’ την κουρτίνα της κάμαράς της το άγνωστο παλικάρι που σιγοπίνει τον καφέ του στην αυλή των γειτόνων τους, δίχως να υποψιάζεται ότι είναι ο άντρας που θα σφραγίσει τη ζωή της. Η δεκαπεντάχρονη κοπέλα ασφυκτιά στην επαρχία, στη σκιά του αυστηρού ιεροκήρυκα πατέρα της. Ο δεκαοχτάχρονος Λυκούργος, απ’ την άλλη, οραματίζεται το μέλλον του στο πανεπιστήμιο της πρωτεύουσας.
Τους δυο νέους θα ενώσει ένα εφηβικό φιλί και μια βάρβαρη τιμωρία. Θα τους χωρίσουν οι δικές του επιλογές κι η Ιστορία. Στα χρόνια που τους περιμένουν η Κασσιανή θα υποχρεωθεί να επωμιστεί βάρη που δεν της έπρεπαν.
Αντιμέτωπη μ’ ένα κράτος εχθρικό και μια κοινωνία ματωμένη, θα αισθανθεί συχνά ότι σταυρώνεται για λάθη εκείνου κι ότι το στεφάνι που κάποτε της φόρεσε είναι φτιαγμένο απ’ τον αγκαθωτό ασπάλαθο, που χρησιμοποιούν στον τόπο της για φράχτη ή για προσάναμμα. Στο κλειστοφοβικό σύμπαν του νέου κόσμου της θ’ αναγκαστεί ν’ απαρνηθεί ακόμη κι αυτή τη γυναικεία της υπόσταση, μέχρι τη μέρα που θα διαπιστώσει πως κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο.
Μια επαρχιακή πόλη απ’ τη μεταξική Ελλάδα μέχρι τη μετεμφυλιακή της δεκαετίας του ’50. Ένα ζευγάρι παρασυρμένο απ’ τις μπόρες των καιρών. Ένα στεφάνι φτιαγμένο από ασπάλαθο.