ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ


ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ BLOG ΜΟΥ!

Αυτό το blog δημιουργήθηκε με στόχο την ενημέρωση πάνω σε θέματα που αφορούν την τέχνη και την λογοτεχνία.Δηλ. Απόψεις μου λογοτεχνικών βιβλίων που έχω διαβάσει,Εκδηλώσεις διαφόρων πολιτιστικών γεγονότων (κυρίως για Θεσσαλονίκη) και διάφορα άλλα συναφή και γραμμένα με ένα τρόπο απλό και κατανοητό στο ευρύ κοινό.

Εύχομαι εδώ να βρείτε αυτό που σας ενδιαφέρει και ελπίζω να γίνουμε ευχάριστη παρέα.

Σας ευχαριστώ για την επίσκεψή σας.

Καλή ανάγνωση σε όλους.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2025

ΑΓΡΙΟ ΒΕΛΟΥΔΟ- ΜΑΡΙΑ ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ

 


Μία συλλογή διηγημάτων που συνδυάζει  στοργή με ακαμψία συνάμα,αλλά και άφοβο με αγνό  δίνοντας βαθιά συναισθήματα έρωτος,πάθους,εκδίκησης κ.ά.Επικεντρώνονται στην εσωτερική πάλη των ανθρώπων που είναι γεμάτη αντιφάσεις και πάθη.

Η γραφή της συγγραφέως είναι ποιητική αφήγηση που διαβάζεται μεν εύκολα αλλά γεννούν πολλές σκέψεις.

Κεντρική πλοκή βέβαια δεν υπάρχει αλλά αφήνει μια βαθιά εντύπωση κατά το πλείστο στενόχωρη.Δεν είναι για αναγνώστες που θέλουν μια χαλαρωτική  και ευχάριστη πλοκή.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Άγριο βελούδο είναι το αγκάλιασμα της τρυφερότητας με τη σκληρότητα. Η συνύπαρξη του απαλού με το τραχύ του τολμηρού με το αθώο. Είναι η δίψα της ψυχής να ζήσει μέσα στο σώμα αλλά και πέρα από αυτό. Η ιεροτελεστία του εγκλήματος. Είναι ο έρωτας, η τρέλα και η εκδίκηση. Η μέθη της παραβατικότητας. Η αμαρτία ως εφαλτήριο έντονων συγκινήσεων και εξάρσεων, που συντρίβει τα όρια του κατεστημένου και του φυσικού. Τα πρόσωπα που θυσιάζουν την ύπαρξή τους για να υπάρξουν, οι αντάρτες αλλά και εραστές της καθημερινότητας. Είναι παράλογη αντιλογία που ανοίγει τις πύλες ενός κόσμου όπου τα πάντα είναι ανοιχτά και ενδεχόμενα. (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)


Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 2017

ΒΕΝΕΤΣΙΑΝΙΚΕΣ ΒΙΝΙΕΤΕΣ - ΑΝΤΩΝΙΑ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΥ-ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΕΔΡΟΣ

Μία αφήγηση γρήγορη των πέντε σπονδυλωτών διηγημάτων που αναδεικνύουν την κοινωνική προκατάληψη και κατήχηση προκαλώντας στερεότυπα που δεν αποβάλλονται εύκολα,τον ρατσισμό,τα ανθρώπινα πάθη,τα εγκλήματα,τον ψυχισμό σε διαφορετικούς τόπους και χρονικές περιόδους.Πόλεις που πρωταγωνιστούν  μαζί με τους ήρωες είναι.1.Βενετία με τον μοναχικό Εβραίο που η μόνη συντροφιά του είναι ο φόβος που δεν τον καταπολεμά,αντίθετα είναι κυρίαρχος και συνεχίζει την ζωή του βλέποντας την παρακμή του.2.Θεσσαλονίκη με τον πρόσφυγα από την Ρωσία που καταφθάνει με την οικογένειά του όπου αφηγείται την ζωή του και τα στερεότυπα που τον κυνηγούν και δεν τον αφήνουν.3.Σεβίλη .Μέσα στον εμφύλιο πόλεμο γνωρίζουμε την κατατρεγμένη ζωή του Εστεμπάν και της οικογένειάς του με τις όποιες τραγικές καταστάσεις και τραγικές φιγούρες που υπάρχουν γύρω από αυτόν και οι συνέπειες.4.Πελοπόννησος.Αμαλία κόρη ενός δωσίλογου,οι επιπτώσεις ,οι αποφάσεις,οι σκέψεις της και τελικά η κατάληξή της.5.Ν.Υόρκη Σιμόν μία μιγάδα και σκλάβα της ίδιας της ζωής της κουβαλώντας ταμπού και εμμονές από την παιδική της ηλικία.Ανθρώπινες σχέσεις λοιπόν και στα πέντε διηγήματα όπου ο κάθε ήρωας ζει στον δικό του απομονωμένο κλουβί του ,σιωπηλοί μάρτυρες ενώ δίπλα η ζωή τους προσπερνά χωρίς να την αγγίζουν καν και κοινός παρανομαστής ο θάνατος.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2017

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ - ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΛΑΝΙ

Δέκα εννέα διηγήματα όπου κομβικό σημείο είναι η οικογένεια και ήρωες είμαστε όλοι εμείς που ταυτιζόμαστε.Ο συγγραφέας πραγματεύεται την απόγνωση και εστιάζει τις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη έχοντας την αλληγορική υφή του παράλογου του κόσμου.Η γραφή και επομένως η απόπειρα διηγημάτων είναι δύσκολο γιατί πρέπει ο λόγος να είναι πυκνός και συμπυκνωμένος.Παρ’όλα αυτά ο συγγραφέας με την ευστοχία και την δική του δύναμη γραφής,χωρίς  ηχηρές  λέξεις ,με λιτό κείμενο καταφέρνει να κάνει άνω κάτω τον συναισθηματικό κόσμο του αναγνώστη.Δύσκολα θέματα έχοντας το δικό τους βάρος οι ήρωες που είναι δικοί μας άνθρωποι με ψυχοπαθολογικά  σημάδια- ψυχολογικά προβλήματα και που ζουν στον δικό τους κόσμο και που λείπει κάτι από τον καθ’ένα,ζητούν συγχώρεση.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Τετάρτη 4 Οκτωβρίου 2017

ΜΕ ΘΕΑ ΣΤΟ ΛΕΒΑΝΤΕ - ΝΙΚΗ ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΥ -ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΕΔΡΟΣ

Η Νίκη Τρουλλινού επανέρχεται δριμύτερα με μια νέα συλλογή διηγημάτων – μικρών πεζών που τιτλοφορούνται  «Με θέα στο Λεβάντε». Πρόκειται ουσιαστικά για μια νέα συλλογή διηγημάτων – μικρών πεζών, όπου πρωταγωνιστεί η ατμόσφαιρα της ανατολικής Μεσογείου. Ως εκ τούτου, αυτήν  τη φορά,  αφορμή για να μας αφηγηθεί ιστορίες είναι κάποιες από τις περιπλανήσεις  της συγγραφέως  στην Ανατολή. 
Ο Κωνσταντίνος Καβάφης στα στενοσόκακα της Δαμασκού και η μοναχή Ιουστίνη στην Μααλούα. Ο Γιώργος Σεφέρης στην Ανατολία και ο  ανώνυμος χαμαμτζής στο Προκόπι. Ο Στρατής Τσίρκας  στην Ιερουσαλήμ και η γυναίκα του Λωτ στη Νεκρά θάλασσα. Η Νίκη Μαραγκού στην Αμμόχωστο και η μπάντα παιανίζει τη Συννεφούλα στη μουσκεμένη με αλκοόλ Λευκωσία.  Παζάρι στην αγορά της παλιάς Βηρυτού καθώς καλά κρατεί ο εμφύλιος πόλεμος· και ο ράφτης στη Σιδώνα, προσηλωμένος στη βελόνα του, αρνείται να σε κοιτάξει. Στην Ιωνία οι τελευταίοι Τουρκοκρητικοί περιμένουν τα χελιδόνια να επιστρέψουν στις φωλιές τους· και ο Νεντίμ Γκιουρσέλ κάνει παρέα του Ορχάν Παμούκ στη σκιά του Γαλατά – αποχαιρετούν  την αθωότητα της Ιστανμπούλ με χιλιάδες αποτσίγαρα.
 Τίποτα βέβαια στις ιστορίες της δεν είναι ψεύτικο. Οι άνθρωποι, οι απλοί άνθρωποι, μετατρέπονται έτσι σε λογοτεχνικούς ήρωες, ενώ οι τόποι μεταμορφώνονται  στο σκηνικό της λογοτεχνικής δράσης. Οι τόποι επίσης, τα τοπωνύμια, οι μουσικές, οι οσμές, οι συμπεριφορές αναδεικνύονται σαν ενιαίο σύνολο μέσα από τις σελίδες του βιβλίου. Ο δαμαστής χρόνος από την άλλη  μπλέκεται στα πόδια των ανθρώπων και της αφηγήτριας, ενώ συχνά καθορίζει τα γεγονότα με τις στροφές του. 
  Με απαράμιλλη δεξιοτεχνία η κυρία Τρουλλινού  παίρνει θέση για την Ιστορία και τα φριχτά γεγονότα που κανοναρχούν αδυσώπητα τις ζωές των αφανών και που μετατρέπουν την κάθε νέα προσφυγιά και εγκατάσταση, σε νέα πατρίδα. Η διαδικασία επεξεργασίας των αναμνήσεων, των τεχνών και της γλώσσας μετατρέπουν όλους αυτούς τους αταίριαστους τόπους σε μια οικουμενική πατρίδα. Μήπως, όμως κουβαλάμε μέσα μας κάτι από όλους αυτούς τους μακρινούς τόπους; Μπορεί να μην τους ταξιδέψαμε, να μη χαριτωθήκαμε με τις αισθήσεις μας τη σοφία της μοναδικότητά τους, μας επισκέφτηκε εντούτοις η τέχνη τους.