ΕΣΥ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΠΕΤΡΟΛΟΥΛΟΥΔΟ - ΣΟΦΙΑ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΥ -ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΙΒΑΝΗ

Μια υπόθεση που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί <<παραμύθι>> για μεγάλους με μάγισσες,με αφέντες,με ξόρκια,με αντιζηλίες,έρωτες  κ.λ.π.Ξεκινά βέβαια όμορφα αλλά στην πορεία γίνεται κουραστικό και στατικό.Και το μειονέκτημα,για μένα βέβαια,είναι ότι ενώ ξεκινά σαν μια ιστορία αισθηματική και κοινωνική να πω ,μπαίνουν εμβόλιμα και ιστορικά γεγονότα που κατά την ταπεινή μου γνώμη δεν χρειάζονται(και που είμαι ακόλουθος των ιστορικών-κοινωνικών βιβλίων) εκτός από μερικές αναφορές που συνάδουν με τον χρόνο της πλοκής.Μέχρι και γεγονότα που αφορούσαν τον Τσεκεβάρα και τους γύρω τους (που θα μπορούσαν βέβαια να υπάρχουν ,αλλά σε κάποια άλλη πλοκή.)Και τελικά που ήθελε να εστιάσει την πλοκή και τι να τονίσει?Από την άλλη όμως η υπόθεση βασίζεται και σε καθημερινά ανθρώπινα πάθη,διλήμματα,έρωτες,αλλά και πάλι δεν είναι ολοκληρωμένη.Αυτές όλες οι πληροφορίες μπουκώνουν τον αναγνώστη συν ότι είναι πυκνογραμμένο και με μικρή χρήση γραμματοσειράς.Βιβλίο ευκολοδιάβαστο όσον αφορά την γλώσσα που είναι λιτή,εύκολη και αρκετά καλή.Σίγουρα θα υπάρχει και ένα αναγνωστικό κοινό που θα τους αρέσει και θα το ευχαριστηθεί.
Σαν συμπέρασμα θα τολμήσω να πω ότι ο μόνος αληθινός έρωτας είναι αυτός που δεν έχει ανταπόκριση τελικά.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

1925. Ξεριζωμός. Κωνσταντινούπολη, Θεσσαλονίκη και ύστερα Φλώρινα. Μια απαγορευμένη αγάπη, που εκτός από τα κοινωνικά εμπόδια έχει να αντιμετωπίσει και τα άλλα που ορθώνει στο δρόμο της η μοίρα. Βλέπεις, η Ανθή και ο Στρατής συναντήθηκαν σε δύσκολους καιρούς. Πρώτα ήρθε η Κατοχή και ύστερα ο καταραμένος αδερφοκτόνος πόλεμος. Ο Στρατής όλο έλειπε, στην εξορία, στη φυλακή, στο βουνό σαν καπετάνιος του ΕΛΑΣ. Εκείνη, πάλι, μόνη να μεγαλώνει τα παιδιά τους. Αλήθεια, θα καταφέρει να τα κρατήσει κοντά της όταν αρχίσει το παιδομάζωμα; Και η αγάπη της για τον Στρατή θα ξεθωριάσει όταν μάθει ότι υπάρχει άλλη γυναίκα στη ζωή του; Η Ανθή για πόσο ακόμα θα αντέχει να αποκρούει τον επίμονο έρωτα του Σίμου Βέγορα, του "αφέντη", όπως τον αποκαλούν όλοι στο μικρό χωριό των Πετρών; Αλήθεια, έχουν καρδιά τα πετρολούλουδα;

Μια χαρά, μια λύπη ήταν τώρα η ζωή της. Όλα, ξαφνικά, έδειχναν σοφά μοιρασμένα. Σαν κάποιος εκεί ψηλά να ήθελε, για ένα δικό του, μυστικό λόγο, να την εκπαιδεύσει στην ψυχραιμία και της έστελνε τόσα απανωτά συναισθήματα, ανάμεικτα, έτσι που πριν προλάβει να γελάσει, να πρέπει να κλαίει, αλλά αμέσως πάλι, προτού προλάβουν να ζυμωθούν και να αρχίσουν να κυλούν οι διάφανες δροσοσταλίδες στα μάγουλά της, να εμφανίζεται από τη γωνία μια μικρούλα χαρά. Έμεινε και άλλο μόνη μέσα σε τούτη την ηλιόλουστη κάμαρη. Μπόρεσε, επιτέλους, ήσυχη πια, έστω για λίγο, για πολύ λίγο, να σκαλίσει τις πληγές της, να θρηνήσει τους νεκρούς και τους ζωντανούς της. Και κατάφερε απερίσπαστη, αφού οι υπόλοιποι άνθρωποι του σπιτιού ήταν για τα καλά απασχολημένοι με άλλα, να κοιτάξει λιγάκι πιο βαθιά μέσα της... Εκείνη τη ρίζα που ξεχώριζε λαμπερή και απαστράπτουσα. Τη ρίζα που σιγά σιγά άπλωνε τα κλαδιά της στο χώμα της ψυχής. Το πετρολούλουδο, σιωπηλά και αθόρυβα, έχτιζε γύρω του τον κόσμο της αθανασίας...

ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ ΕΠΑΙΖΕ ΜΕ ΤΙΣ ΣΚΙΕΣ - ΤΕΣΥ ΜΠΑΙΛΑ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Ένα οδοιπορικό ψυχής με τέχνη και ζωγραφική και όπου ο αναγνώστης ταυτίζεται με ορισμένα κομμάτια του.ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ ΕΠΑΙΖΕ ΜΕ ΤΙΣ ΣΚΙΕΣ.Τίτλος που κέντρισε από την πρώτη στιγμή την περιέργειά μου.Ποιος άραγε δεν παίζει και δεν μας κυνηγούν οι οποιαδήποτε σκιές?Σκιές φόβου,τύψεων,απόρριψης,προσώπων και πολλές άλλες.Έτσι και ο ήρωας μας(ρομαντικός, και συναισθηματικά ευαίσθητος) με τις εκάστοτε αναδρομές στο παρελθόν ,τον ακολουθούν σκιές που σκοτεινιάζουν τον ήλιο,τον κυνηγούν σαν εφιάλτες,τον κυνηγούν στα όνειρά του και επηρεάζουν το μυαλό του και την ζωή του.Είναι πάντα δίπλα του σαν μανδύας σκοτεινός που σκεπάζει την πλάτη του και βαραίνει τις σκέψεις του.Αλλά νομίζω ότι ενδόμυχα τις αγαπά και ας πονά.Μπορούσε να βγει στο φως,αλλά δεν το επέλεξε και ίσως δεν ήθελε.Ζει μέσω αυτών ,είτε προσώπων είτε διαφόρων καταστάσεων οι οποίες βέβαια τον σημάδεψαν ανεξίτηλα.Και για να είμαι ειλικρινής θύμωσα μαζί του ενώ αντιθέτως αγάπησα τον Μικέλε που δίνει νότα αισιοδοξίας ζώντας το παρόν και λάτρης της ζωής που τις περισσότερες φορές είναι άδικη και σκληρή.
Η συγγραφέας επιλέγοντας μία υπόθεση αξιοσημείωτη ,δίνει ένα κοινωνικό – ιστορικό μυθιστόρημα όπου κυριαρχεί ο Άνθρωπος – η Τέχνη – η Συνείδηση και το χειρίζεται τόσο έξοχα όπως(εξάλλου έχει δώσει δείγματα εξαιρετικά)γνωρίζουμε από άλλα της έργα.Με άριστη ικανότητα μανουβράρει όλους τους ήρωες όπως πρέπει,θίγοντας άμεμπτα τα ιστορικά γεγονότα (Σφαγή Κρητών,Ένωση Κρήτης-Ελλάδας,Α΄Παγκόσμιος Πόλεμος,Μακεδονικό)της εποχής που διαδραματίζεται η ιστορία,την δυνατή φιλία,τον έρωτα (έστω και απραγματοποίητος) και που στην προκειμένη περίπτωση αναδεικνύεται σχεδόν σ’όλα τα έργα τέχνης του ήρωα.Υπέροχες εναλλαγές εικόνων και με μία γραφή παραστατική, ποιητική,γλαφυρή και με εκτίμηση προς τον αναγνώστη,χαρίζοντας έτσι έντονους παλμούς σφρίγους.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Τη στιγμή που η Δαναή χάνεται στη γέννα, ο άντρας της ο Γιώργης, μαγνητισμένος από την Κίρκη του Κάστρου και από τις χάρες της, αμελεί να γυρίσει και μόλις που διαφεύγει από τη σφαγή των χριστιανών από τους Τουρκοκρητικούς στο μεγάλο Κάστρο, τον Αύγουστο του 1898. Είναι η στιγμή όπου γεννιέται ο ήρωας ενός ολόκληρου κόσμου. Και μαζί του η Κρητική Πολιτεία, που λίγα χρόνια αργότερα θα οδηγήσει στην Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.

Αυτός είναι ο αιώνας του ζωγράφου, του Ανέστη, και η ιστορία του είναι η διαδρομή πολλών ανθρώπων, που έζησαν και πέθαναν μέσα στις σελίδες ενός βιβλίου. Δεν είναι μόνο ο Ανέστης που παρασύρει τον αναγνώστη στις ατραπούς μιας ανεξήγητης μοίρας, είναι κι εκείνοι που συνδέονται μαζί του με δεσμούς αίματος -ο παππούς Λεωνίδας, η θεια-Λουλουδιά, η Μυρσίνη-, αλλά κι εκείνοι με τους οποίους μοιράζεται εμπειρίες, πάθη, οράματα: η κυρα-Ευτέρπη, η Χριστίνα, η Ισιδώρα και προπαντός ο Μικέλε. Είναι και οι τόποι, η Κρήτη, ο Πειραιάς, η Μακεδονία, που παραδομένοι στις φλόγες και στα καπρίτσια της μεγάλης Ιστορίας δημιουργούν μια υποβλητική ατμόσφαιρα από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα.

Στο μυθιστόρημα της Τέσυς Μπάιλα, ο άνθρωπος γίνεται έρωτας, γίνεται πόλεμος, γίνεται θάνατος, γίνεται τέχνη, ώσπου να ξαναγίνει άνθρωπος.

ΑΓΡΙΑ ΛΕΒΑΝΤΑ -BELINDA ALEXANDRA -ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

Τίτλος που εξιτάρει!Γλυκιά και απλή ιστορία θα μπορούσα να πω αν και περίμενα ότι θα εκτυλισσόταν περισσότερο στα μέρη της Προβηγκίας,λόγω της λεβάντας και όχι στο Παρίσι το μεγαλύτερο μέρος.Η πλοκή μέχρι το μέσον του βιβλίου κυλά με αργό ρυθμό εστιάζοντας στην ζωή της Σιμόν,αλλά μετά η ροή αλλάζει οπότε και ο αναγνώστης ακολουθεί την ιστορία με περισσό ενδιαφέρον με ανοδική πορεία της δράσης  και η οποία κινείται σε μια εποχή ενδιαφέρουσα ,κυρίως ιστορική(χωρίς να είναι ιστορικό βιβλίο),συνδυάζοντας και τα οποιανδήποτε γεγονότα που αναλογούν στην πλοκή του αναγνώσματος,αφήνοντας βέβαια στο τέλος κάποια αναπάντητα κομμάτια.
Η αυγγραφέας εδώ δείχνει να κατέχει τον συγγραφικό του βηματισμό και δεν πρόκειται για μια γραφή εξολοκλήρου λογοτεχνική αλλά για μια Λογοτεχνία που απευθύνεται σε αναγνώστες όχι απαιτητικούς.Εξάλλου μια γραφή δεν γίνεται με λέξεις,με αφηρημένες έννοιες.Γίνεται με πράξεις ,με σκηνές,με όλες τις αισθήσεις και αυτό η συγγραφέας το καταφέρνει.
Οι χαρακτήρες είναι καθορισμένοι με εξέλιξη ορισμένων άλλοι συμπαθητικοί και άλλοι αντιπαθείς.Φανταστικοί χαρακτήρες που κινούνται περισσότερο στις μουσικές σκηνές της εποχής  κάνοντας μια περιήγηση στον αναγνώστη  στις μουσικές και θεατρικές αίθουσες της Ευρώπης την εποχή από το 1920 περίπου μέχρι το τέλος του Β.Παγκοσμίου Πολέμου.
Η αναζήτηση της ηρωίδας,η οποία ξεκινά σαν ένα απλό κορίτσι από μία επαρχία και όλο το οδοιπορικό της, για μια θέση στον κόσμο της μουσικής που τόσο αγαπά και αντιπροσωπεύει με κάθε κόστος και την διαδρομή της κατά την περίοδο της Ναζιστικής Κατοχής στην Γαλλία.Και φυσικά υπάρχει και η ιστορία αγάπης.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Τίποτε δεν πάει χαμένο, Σιμόν. Η αγάπη που δίνουμε ποτέ δεν πεθαίνει. Η νεαρή Σιμόν Φλεριέ ζει με τον πατέρα της σε μια αγροικία της Προβηγκίας πλημμυρισμένη από αρώματα άγριας λεβάντας. Μετά τον θάνατό του, όμως, αναγκάζεται να εγκαταλείψει το πατρικό της για να γίνει παραδουλεύτρα στη Μασσαλία. Απογοητευμένη από τη φτώχεια και τις κακουχίες, η Σιμόν αποφασίζει να ακολουθήσει το κρυφό όνειρό της· να γίνει μια μέρα διάσημη αρτίστα. Βυθισμένη στα θαμπά φώτα του μεσοπολέμου, περιπλανιέται στα στενοσόκακα της Μασσαλίας. Ο Αντρέ Μπλανσάρ, γόνος πλούσιας οικογένειας, γίνεται ο μέντοράς της και ο πρώτος άντρας που θα κάνει την καρδιά της να σκιρτήσει. Η γοητεία και η φιλοδοξία της ανοίγουν τη βελούδινη αυλαία της επιτυχίας στις μεγάλες παριζιάνικες σκηνές και στα καμπαρέ του Βερολίνου. Όταν ο ζόφος του πολέμου απειλεί για ακόμα μια φορά την Ευρώπη, η διάσημη μαντμαζέλ Φλεριέ παίρνει μια ριψοκίνδυνη απόφαση· γίνεται η Άγρια Λεβάντα και δίνει τη δική της μάχη. Λίγο μετά την κατάληψη του κοσμοπολίτικου Παρισιού, η Σιμόν γνωρίζει την ευτυχία στο πρόσωπο ενός νεαρού πιλότου και διαπιστώνει πως η αγάπη, σαν την άγρια λεβάντα, μπορεί να φυτρώσει στα πιο απροσδόκητα μέρη…

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΦΟΥΡΝΟΥ - STEPHEN P.KIERNAN -ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ

Είναι καταπληκτικό πόσο το ανθρώπινο πνεύμα κατά την διάρκεια τρομακτικών χρόνων(πόλεμοι,κατοχή κ.λ.π.)όχι μόνο επιβιώνουν αλλά μετατρέπονται  και γίνονται καλύτεροι.
Μία ιστορική μυθοπλασία χωρίς να είναι ιστορικό το  βιβλίο και που βασίζεται στον Β.Παγκόσμιο πόλεμο σ’ένα μικρό χωριό της Νορμανδίας όπου οι κάτοικοι δίνουν καθημερινό και ηρωικό αγώνα για την επιβίωση τους από την Ναζιστική κατοχή και περιμένοντας την απόβαση των συμμάχων.
Οι χαρακτήρες μοναδικοί και ποικίλοι.Άψογη απεικόνιση της ηρωίδας Έμμας (ένας ισχυρός χαρακτήρας με δύναμη ,ευγένεια,προσεκτική,εύκαμπτη και με μία λεπτή αντίσταση έναντι των Γερμανών)αλλά και άλλων ιδιότυπων χαρακτήρων όπως ο συμπαθητικός τράγος,ο ηρωικός (με τον δικό του τρόπο)Μαιμουδόπαιδο,η Οντέττ,η γιαγιά,ο Γκιγιόμ κ.ά.
Πολύ καλή πλοκή και εξαιρετική η επιλογή του χωριού στην Νορμανδία ώστε να βασισθεί η ιστορία και ν’αναπτυχθεί με την ικανότητα που διαθέτει ο συγγραφέας.
Όμορφο και γλυκό ανάγνωσμα όπου  εντοπίζεται ότι ένας μικρός θρίαμβος των ηρώων κρατά την σπίθα της ελπίδας και δίνει το εύνασμα και την δύναμη να συνεχίζουν και παρ’όλο τις κακουχίες να προσπαθούν να παραμείνουν στην ζωή.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

5 Ιουνίου 1944, χάραμα. Στο χωριό Βερζέρ, στην ακτή της Νορμανδίας, η Εμανουέλ φτιάχνει το ψωμί που έχει κρατήσει στη ζωή τους συχωριανούς της αφότου οι Γερμανοί εισέβαλαν στη χώρα της.
Είκοσι δύο χρονών μόνο, η Έμα έμαθε να ψήνει στο πλευρό του Έζρα, που ήταν ο φούρναρης του χωριού πριν ακόμα γεννηθεί εκείνη - μέχρι την ημέρα που οι Ναζί τον έβγαλαν από τον φούρνο υπό την απειλή των όπλων και εξαφανίστηκε.
Τα τελευταία χρόνια που το ήσυχο παραθαλάσσιο χωριό υποφέρει από τους κατακτητές, η Έμα αντιστέκεται κρυφά και σιωπηλά.
Κάθε μέρα παίρνει παραπάνω αλεύρι για να ψήσει δώδεκα μπαγκέτες για τα στρατεύματα κατοχής, αλλά το αναμειγνύει με αλεσμένο άχυρο για να φτιάξει αρκετή ζύμη για δύο παραπάνω φραντζόλες - παράνομο ψωμί που μοιράζει στους πεινασμένους συχωριανούς της. Κάτω από το ψυχρό, άγρυπνο βλέμμα των ένοπλων στρατιωτών, η Έμα έχει οργανώσει ένα μυστικό δίκτυο ανταλλαγών. Κυκλοφορεί σαν τσιγγάνα, ανάμεσα σε απελπισμένους χωρικούς και αλαζονικούς εισβολείς, κλείνοντας συμφωνίες, παρατηρώντας, κρατώντας μυστικά. Το δώρο της Έμα στο χωριό είναι κάτι παραπάνω από λίγες ξεροψημένες μπαγκέτες. Τους προσφέρει μια γεύση ελπίδας και την πίστη πως οι Σύμμαχοι θα έρθουν σύντομα να τους σώσουν.
Μια συγκινητική ιστορία για το θάρρος, την αποφασιστικότητα, την αισιοδοξία και την αντοχή της ανθρώπινης ψυχής στο σκηνικό ενός μικρού χωριού της Νορμανδίας τις παραμονές της απόβασης των Συμμάχων

ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΜΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ -IRVIN YALOM -ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

Έχουμε σκεφθεί άραγε ποτέ τι είναι αυτό που βλέπουμε όταν αντικρύζουμε την εικόνα μας στον καθρέφτη?Και πως λειτουργεί αυτή η εκόνα μέσα στην ψυχή μας.
Σ’αυτό το βιβλίο ο YALOM αναφέρει διάφορες ιστορίες ψυχοθεραπείας.Μία οξυδερκής ματιά μέσα στην ανθρώπινη ψυχή και δικαίως ονομάσθηκε Θεραπευτής της ψυχής,αρκεί να θέλουμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας.
Είναι δύσκολο να το παραδεχτούμε, αλλά πρέπει να έχουμε το κουράγιο να αντικρίζουμε την αληθινή μας εικόνα στον καθρέφτη, να σκάβουμε ακόμη πιο βαθιά στη ροή της ύπαρξής μας, για να εξερευνήσουμε τα πιο κρυφά μας συναισθήματα.
Βέβαια εδώ περισσότερο θίγει τον θάνατο και την αποδοχή του. Ο θάνατος είναι πάντα εδώ, στέκεται υπομονετικά στο πλάι μας, μας συνοδεύει σε κάθε βήμα που κάνουμε και ανά πάσα στιγμή μπορεί να πέσουμε ξαφνικά στην αγκαλιά του. Και ένα πράγμα είναι βέβαιο: όλοι θα πέσουμε.
Ο φόβος του θανάτου είναι η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση που καταστρέφει τον άνθρωπο,αλλά  η αγάπη βοηθά ν’αντιμετωπισθεί και σύμφωνα με τον συγγραφέα οι άνθρωποι μπορούν να μειώσουν τον φόβο εάν μιλούν σ’αγαπημένα πρόσωπα.
Εξαιρετικό βιβλίο που κυλά γρήγορα και δεν καταλαβαίνεις πότε φθάνεις στο τέλος και μετά το ξαναδιαβάζεις από την αρχή πάλι ώστε να διεισδύσεις ακόμη περισσότερο μέσα στην ανθρώπινη ψυχή.
Η ζωή, λέει ο ψυχίατρος Ίρβιν Γιάλομ είναι μια αναλαμπή ανάμεσα στο σκοτάδι πριν τη γέννηση και το σκοτάδι του θανάτου. Γιατί αυτό που μας απασχολεί είναι μόνο το σκοτάδι του θανάτου και όχι το σκοτάδι πριν τη γέννηση;

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΜΙΑΣ ΜΕΡΑΣ. Με τα λόγια αυτά ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος υπενθύμιζε στον εαυτό του το εφήμερο της ζωής. Από αυτόν αντλεί ο 84χρονος Ίρβιν Γιάλομ τον τίτλο του νέου του βιβλίου με ψυχοθεραπευτικές ιστορίες και μας προσκαλεί να ζήσουμε μαζί του τον αγώνα, τον πόνο και τη μαγεία της ζωής και της ψυχοθεραπείας. Η σοφία του ηλικιωμένου θεραπευτή είναι φανερή στην αμεσότητα με την οποία προσεγγίζει τον άνθρωπο που έρχεται στο γραφείο του, στα καίρια σχόλιά του και στην άνεση του να μοιραστεί τις προσωπικές του αγωνίες, αν κάτι τέτοιο μπορεί να βοηθήσει τον θεραπευόμενο. Καθώς κλείνει ο κύκλος της ζωής του, η δεκτικότητα του Γιάλομ αυξάνεται. Με ταπεινότητα και ειλικρίνεια ομολογεί ότι εξακολουθεί να εκπλήσσεται, να μαθαίνει από τους θεραπευόμενους και να θαυμάζει τη δυνατότητά τους να αξιοποιούν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο τα ιαματικά συστατικά της ψυχοθεραπευτικής συνάντησης.
Σε αυτές τις σελίδες θα συναντήσουμε μια νοσοκόμα, θυμωμένη και παραδομένη στη δυστυχία, χωρίς διέξοδο, η οποία έχασε τον γιο της μέσα στον κόσμο των ναρκωτικών και του εγκλήματος, και που όμως πρέπει να παρηγορεί τους προνομιούχους ασθενείς της στον δικό τους πόνο έναν επιτυχημένο επιχειρηματία ο οποίος στον απόηχο μιας αυτοκτονίας νιώθει απελπισμένος μπροστά στα χάσματα και στα μυστικά που μολύνουν κάθε σχέση μια νεόκοπη ψυχοθεραπεύτρια που η σπουδή της πάνω στην ανθρώπινη κατάσταση διαβρώνει τις αναμνήσεις της για μια χαμένη φιλία και έναν άνδρα του οποίου η άρνηση για τη φιλοσοφία αναγκάζει ακόμα και τον Γιάλομ να αμφιβάλλει για την εμπιστοσύνη του σε αυτή. Οι άνθρωποι ετούτοι και οι ιστορίες τους θα μείνουν για πολύ καιρό ακόμη στο μυαλό μας αφότου διαβάσουμε και την τελευταία σελίδα του βιβλίου του.
Όπως ο Δήμιος του έρωτα και τα άλλα γραπτά του, τα Πλάσματα μίας μέρας μας χαρίζουν μια διεισδυτική, συμπονετική και ταυτόχρονα θαρραλέα ματιά στην ανθρώπινη ψυχή, με τον πόνο, τη σύγχυση και την ελπίδα που τη συνέχουν.
Ο Γιάλομ προσφέρει μ' αυτό το βιβλίο το απόσταγμα της σκέψης και της εμπειρίας του, με χιούμορ, μαεστρία και βαθιά ανθρωπιά. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑΣ - ΣΟΦΙΑ ΒΟΙΚΟΥ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Άλλο ένα βιβλίο από την πέννα της κυρίας Βόικου που δεν με απογοήτευσε.Μια ιστορία πολύ όμορφα δομημένη,μυστηριώδης μέχρι το τέλος και με πολλούς,αλλά τόσο διαφορετικούς ήρωες μεταξύ τους.Μια γραφή αυθεντική και γλώσσα καθαρή.Υπέροχες περιγραφές χωρίς να είναι περιττές και τα συναισθήματα που νιώθεις,ταξιδεύουν τον αναγνώστη χωρίς να πλήξει,σε ένα ταξίδι ανάμνησης,ανεμελιάς,μυστικών αλλά και ελπιδοφόρων μηνυμάτων,παρ'όλο τα τραγικά γεγονότα που τρέχουν.Δηλ.ένα ταξίδι του νου.Αλήθεια τι μυστικά κρύβονται στον καθένα μας μέσα στον φόβο και την αδυναμία μας που προκαλούν πόνο και δυστυχία στους άλλους!!!!Συγχαρητήρια ακόμη μια φορά στην κυρία Βόικου.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ένα νησί στο Αιγαίο, ένα σβησμένο ηφαίστειο, μια απρόσμενη καταιγίδα, ένα μεγάλο μυστικό…

Η μυστηριώδης Κατερίνα βλέπει τον κόσμο μέσα από τα σφραγισμένα παράθυρα του καπετανόσπιτού της.
Ένας Ιταλός καπετάνιος, φορτωμένος πάθη κι ενοχές, προσαράζει με τέσσερις ψυχές σ’ έναν καταραμένο όρμο.
Ο Λογγίνος, ο καμπούρης καντηλανάφτης, κουβαλάει στην πλάτη του τις αμαρτίες του νησιού κρύβοντας ένα επτασφράγιστο μυστικό.
Κι ένας ξένος που εμφανίζεται αναπάντεχα σαράντα χρόνια αργότερα, για να αναζητήσει τα ίχνη της χαμένης του αγάπης.
Η ξαφνική καταιγίδα που θα σαρώσει το νησί θα ξεπλύνει κρίματα και αμαρτίες, θα ξεκλειδώσει συνειδήσεις, θα ζωντανέψει έρωτες ανεκπλήρωτους κι αγάπες ξεχασμένες.

Από τα ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα και τη γερμανική Κατοχή στην ξεγνοιασιά της δεκαετίας του ’80…

Ένα βιβλίο-ύμνος στη χαρά της ζωής και στη δύναμη του έρωτα.