ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΓΛΑΡΩΝ - ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ

Ένας πίνακας ζωγραφικής όπου κρύβονται άπειρα μυστικά είναι ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΓΛΑΡΩΝ που βρίσκεται σ’ένα νησάκι της σύγχρονης Ιταλίας όπου ξετυλίγεται η ιστορία του ταξιδεύοντας τον αναγνώστη σε τόπους και χρόνους που τον καθοδηγούν οι ήρωες,οι αναμνήσεις τους,το παρελθόν,το παρόν.Επιδίωξη της αλήθειας που στο πέρασμα ξεσηκώνει και ανακαλύπτονται σκοτεινές δολοπλοκίες,μυστικά σε μια εποχή που έχει στιγματισθεί ολόκληρη η Ιταλία με διαφθορές,βία,κατάχρηση εξουσία και με επίκεντρον ως επί το πλείστον την Ρώμη.Ιδιάιτερη πλοκή με ανατροπές και εκπλήξεις που για μένα γίνεται ενδιαφέρουσα από την μέση και μετά του βιβλίου,ενώ η αρχή λίγο αργή και χλιαρή.Όμορφη,κατανοητή και που ρέει αβίαστα η γραφή και με την ανάλογη συγκίνηση σε ορισμένα γεγονότα.Χαρακτήρες ατόφιοι  και που σου μεταδίδουν τα συναισθήματά τους.Και φυσικά δεν λείπει ο έρωτας.Ένας έρωτας που ποικίλει στις μορφές του και που πάντα δεν πετυχαίνει αλλά αξίζει να τον ζεις όπως οι ήρωές μας.Σύνδεση γεγονότων και ατόμων που ήταν στην λήθη αλλά ήλθε ο καιρός να ξεπροβάλλουν,φανερώνοντας μυστικά,ψέμματα που αφορούν όχι μόνο τους ήρωες της ιστορίας,αλλά και την σύγχρονη Ιταλία.Συμπάθησα τον κεντρικό ήρωα ,έναν συγγραφέα που είχε πέσει σε αφάνεια και που γυρνάει πίσω στον χρόνο να βρει την άκρη ενός μυστηρίου αλλά και τον δικό του εσωτερικό ψυχισμό που τον ταλανίζει χρόνια,περιμένοντας κάποιες απαντήσεις έχοντας τις τύψεις του.Άραγε εκτίμησε την αξία της ζωής ή πρέπει να φθάσει σε μονόδρομο για να καταλάβει?Και γι’αυτό θα το χαρακτήριζα εν μέρει και ως ένα ψυχογράφημα.Εν κατακλείδι είναι ένα κοινωνικό μυστηρίου με αστυνομικά στοιχεία που καλύπτει αναγνώστες και των δύο ειδών.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

"Τυρρηνική θάλασσα, νήσος Πόντζα, 30-6-1979
Κάποτε είχα ακούσει τον πατέρα μου να λέει πως τίποτε δεν κρατάει για πάντα στη ζωή. Τίποτε... εκτός από τις τύψεις.
Έπρεπε να περάσουν χρόνια ολόκληρα μέχρι να καταλάβω το νόημα εκείνων των λέξεων...
Κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει την αξία της ζωής, ώσπου να νιώσει τη βρομερή ανάσα του θανάτου να ψιθυρίζει το όνομά του. Δεν φοβάμαι πια, μαμά. Το μόνο που αισθάνομαι είναι κούραση και μια γλυκιά προσμονή πως πολύ σύντομα τα φαντάσματα που στοίχειωσαν τη νιότη μου θα με αφήσουν επιτέλους ελεύθερη.
Το όνομά μου είναι Εμμέλια, κι όταν θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές θα είμαι ήδη νεκρή."
Αυτοκτονία ή δολοφονία; Δεκαπέντε χρόνια μετά τον θάνατο της Εμμέλια, κόρης του πανίσχυρου βιομηχάνου Φραντσέσκο Σόρντι, ένας συγγραφέας και μια αστυνόμος αναζητούν την απάντηση.
Μια καταιγιστική ιστορία μυστηρίου, όπου η διαφθορά, η βία και η κατάχρηση εξουσίας συγκρούονται με την έμπνευση και τον παντοτινό έρωτα, με φόντο τις πιο σκοτεινές σελίδες της πρόσφατης Ιστορίας της Ιταλίας. 

ΜΕΤΑΞΙ -ΝΕΚΤΑΡΙΑ ΖΑΓΟΡΙΑΝΑΚΟΥ - ΜΑΚΡΥΔΗΜΑ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΕΔΡΟΣ

Ένα όμορφο και δοτικό βιβλίο που μιλά για ομορφιά και  που εντυπωσιάζει δίνοντας  μια αναγνωστική χαρά σε όσους το διαβάζουν.Καλοδουλεμένο,απολαυστικό με δεξιότητες της συγγραφέως και εξαιρετικό συνδυασμό συγγραφικής γλώσσας και πλοκής.Βασικός ιστός το μετάξι και το κουκούλι το καθένα με τις δικές του ιδιότητες όπου η συγγραφέας το υφαίνει με μαγικό τρόπο.Όπως η κάμπια κουλουργιάζεται,χάνεται και παλεύει μέσα της να μετατραπεί  σε κάτι όμορφο και η οποία αυτή συναρπαστική μετουσίωσή της είναι ταυτισμένη στην ανθρώπινη φαντασία με την ιδέα της ψυχής,του θανάτου και της αναγέννησης έτσι και στην ιστορία υπάρχει η μετάλλαξη ανθρώπου όπου είναι ο πρωταγωνιστής ,ο Αρσένιος και που ο τόπος εκκίνησης είναι η Κίος και η Προύσα. Ένα κυκλικό ταξίδι όπου υπάρχει σύζευξη πολιτικών και κοινωνικών γεγονότων και καταγίνεται με την εποχή Ελληνισμού Μ.Ασίας στην αρχή του 20ου αιώνα μέσα από την ιστορία υφασμάτων ξεκινώντας από Προύσα – Κωνσταντινούπολη –Λυών –Αλεξάνδρεια(όπου συνυπάρχει η διαφορετικότητα μεταξύ γλώσσας,θρησκείας,κουλτούρας ).Ένας ήρωας που αγαπά την ομορφιά που είναι συγχρόνως γενναίος και άτολμος,έχει εμπιστοσύνη αλλά και δυσπιστία,σταθερός και υπαρκτός σε αυτό που θέλει,έχει ρομαντικά στοιχεία,έχει φόβους,ελλαττώματα αλλά μεταμορφώνεται όπως η κάμπια ακολουθώντας την πορεία της και επηρεάζεται από τους στίχους του Καβάφη και γενικά θέλει δύναμη την οποία τελικά διαθέτει για να κάνει πράγματα στην ζωή του.Δίπλα του υπάρχουν και άλλα δευτερεύοντα πρόσωπα όπως γονείς,αδέλφια,φίλοι όπως ο Σαράντης (σχέση αδελφική,φιλική που δοκιμάζεται),Ζεινάπ (όπου αντικαθιστά την μητρική αγκαλιά),Ρωξάνη (διαφορετική και δυνατή φυσιογνωμία όπου τον βοηθά και τον παρασέρνει)Φρανσουάζ (περίθαλψη φιλική ).Πρώτη φορά διαβάζω την συγγραφέα και ομολογώ ότι με κέρδισε σαν αναγνώστρια.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Μικρά Ασία, 1880. Στην Κίο τον βάφτισαν Αρσένιο. Στη Λιόν τον φώναζαν Αρσέν. Στην Αλεξάνδρεια τον είπαν μέγα ράφτη. Στα μυστικά της τέχνης τον μύησε ο παππούς του, ο Πετρής. Ο Αρμένιος δάσκαλος Τορκομιάν θα τον διδάξει τις νέες τεχνικές στα μεταξουργεία της Προύσας. Ένας νέος κόσμος ανοίγεται μπροστά του. Στη Λιόν θα μεγαλουργήσει πλάι στους εργάτες του μεταξιού. Οι τύψεις της λησμονιάς και της καλύτερης ζωής που έφτιαξε τον στοιχειώνουν. Όμως ο δρόμος του μεταξιού ξεκινάει πάντα με μια θυσία. Κάθε τέλος είναι μια νέα αρχή. Θα νιώσει καλά μόνο στην κοσμοπολίτικη Αλεξάνδρεια. Θα βιώσει τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο μέσα από τον απόηχο των γεγονότων. Ωστόσο, θα επιστρέψει στην Κίο λίγο πριν από την καταστροφή του 1922 με σκοπό να σώσει την οικογένειά του. Στη συνείδησή του το μετάξι συνυφαίνεται με τον έρωτα, με τα αδιέξοδα της παιδικής φιλίας, την αναζήτηση μιας μητρικής αγκαλιάς και με τις μεταμορφώσεις του κόσμου στις αρχές του εικοστού αιώνα. Στις πόλεις του μεταξιού η ζωή του μπερδεύτηκε σε νήματα που βάλθηκε να τα ξεχωρίσει. Με πίστη, πάντα, στο μότο του: η ομορφιά θα μας σώσει.

ΕΥΤΥΧΙΑ - ΖΟΥΛΦΙ ΛΙΒΑΝΕΛΙ -ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ

ΕΥΤΥΧΙΑ. Πόσοι ορισμοί μπορούν να αποδοθούν άραγε για την λέξη αυτή.Ο καθένας την ερμηνεύει αναλόγως με τα βιώματά του και τα όνειρά του.Ο κ.Λιβανελί έχει καταφέρει λοιπόν πολύ,πολύ καλύτερα και ποιοτικότερα στην περιγραφή του,προσφέρει ήρεμη,συνετή,φιλοειρηνική,αντικειμενική νομίζω ματιά και μια θέρμη στο γράψιμό του και μια ανάσα αγάπης προς τον άνθρωπο γενικότερα της σημερινής εποχής θέλοντας να δώσει νότες αισιοδοξίας,ελπίδας,επιτεύγματος.Μία περιγραφή αμεσότητας ενός πορτραίτου της χώρας του(νοοτροπίας κοινωνικών τάξεων) που αγωνίζεται σε πολλά επίπεδα με την αίσθηση της ταυτότητας.Θίγει βασικά ζητήματα ενός Έθνους μέσα από τους τρεις κεντρικούς χαρακτήρες οι οποίοι είναι ξεχωριστοί,πολύπλοκοι,συγκρουόμενοι και με ψυχολογικό πόνο.Ο καθένας τους αγωνίζεται με την προσωπική του κρίση και ο χειρισμός του συγγραφέα για την σεξουαλική βία της γυναίκας και τους φόνους τιμής είναι άρτιος εκθέτοντας έτσι  την σκοτεινή πλευρά της Τουρκίας και για άλλα ζητήματα.Αγεφύρωμα ήθη λοιπόν,αίσθηση τούρκικης τιμής και εθνότητας,θρησκεία,παραδόσεις,ελίτ και πλέμπα.Ένα ωραίο μυθιστόρημα με κατανοητό,ομαλό,αξιοπρεπές,ισορροπημένο κείμενο απευθυνόμενο στο ευρύ αναγνωστικό κοινό. 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η Ευτυχία, το τρίτο μυθιστόρημα του διάσημου μουσικοσυνθέτη και συγγραφέα του Μεγάλου Ευνούχου της Κωνσταντινούπολης, θα μπορούσε να επιγράφεται Το μυθιστόρημα της σύγχρονης Τουρκίας.
Τρεις άνθρωποι, μέσα από τα εκατομμύρια των «ανωνύμων» που δε γράφουν ιστορία, αναζητούν να λύσουν τον κόμπο της μοίρας τους και να κατακτήσουν την πολυπόθητη ευτυχία. Με ζήλο ντετέκτιβ και διεισδυτικότητα ψυχαναλυτή ο Ζουλφί Λιβανελί οδηγεί τον αναγνώστη στην αλήθεια της Μεριέμ, της δεκαεπτάχρονης ονειροπαρμένης κόρης που μετά το βιασμό της από το θείο της καλείται να θυσιαστεί για να ξεπλυθεί η ντροπή, του Τζεμάλ, του νεαρού ξαδέρφου της, του στρατιώτη που επιστρέφει στο χωριό ως ήρωας και καλείται να είναι εκείνος που θα εκτελέσει την ποινή στο όνομα της οικογένειας, και του Ιρφάν, του καθηγητή που βρίσκεται από την άλλη πλευρά του φεγγαριού και γίνεται από τύχη συνοδοιπόρος των δύο παιδιών σε μια μεγάλη περιπέτεια. Και στο φόντο του βιβλίου, «σ' αυτό το μυθιστόρημα θάρρους και βάθους, με την πυκνότητα μιας σαιξπηρικής τραγωδίας», όπως το χαρακτηρίζει ο Γιασάρ Κεμάλ, αναδύεται και δεσπόζει -αντιφατική και άνιση, γοητευτική και αποτρόπαιη- η σημερινή Τουρκία. Η Ευτυχία ήταν για πολλούς μήνες το υπ' αριθμόν 1 μπεστ σέλερ στην Τουρκία

ΓΙΑ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΒΙΝΥΛΙΑ - ΧΙΛΝΤΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ -ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Ένα καλούτσικο  μυθιστόρημα κυρίως αστυνομικής πλοκής και με κάποιο χιούμορ..Μυστήριο που εκτυλίσσεται σε Αθηναικούς χώρους.Πρωταγωνισθεί η μουσική και ιδιαίτερα οι συλλέκτες παλαιών βινυλίων.Ρεαλιστικοί οι χαρακτήρες και πολύ καλή η σκιαγράφησή τους.Ευκολοδιάβαστο με μία απλή γραφή.Βέβαια η πλοκή δεν είχε και πολλά σασπένς, με προβλέψεις,οπότε δεν είχε και τρομερή αγωνία και δεν εισέπραξα και συναισθήματα.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ο αστυνόμος Χάρης Νικολόπουλος πλησιάζει τα σαράντα, αλλά ζει ακόμα με τη μαμά του και απασχολείται σε δουλειές ρουτίνας στη ΓΑΔΑ. Και τώρα, για πρώτη φορά, του αναθέτουν τη διαλεύκανση μιας ανθρωποκτονίας. Πρέπει να βάλει τα δυνατά του να βρει τον δολοφόνο, αφού λαχταράει να κάνει καριέρα ντετέκτιβ, σαν τους ήρωες των αστυνομικών βιβλίων που διαβάζει. Εντούτοις, η δολοφονία του συλλέκτη δίσκων βινυλίου Σταμάτη Παυλίδη αποδεικνύεται πιο περίπλοκη απ' όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Ο αστυνόμος Χάρης Νικολόπουλος θα βρεθεί μπλεγμένος σε μια παρέα ανθρώπων που όλοι έχουν κάτι να κρύψουν. Και ο Χάρης θα αναρωτηθεί: "Μα είναι δυνατόν να σκοτώσει κανείς για μια χούφτα βινύλια;

ΟΝΕΙΡΑ ΜΕ ΤΟ ΜΕΤΡΟ - ΝΟΥΡΙΑ ΠΡΑΔΑΣ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΩΚΕΑΝΟΣ

Μυθιστόρημα εποχής θα το χαρακτήριζα μ’εμφύλιο μες στον εμφύλιο που κορυφώθηκε το 1937 στην Βαρκελώνη και που υπήρχε με διάφορες  μορφές και προς διάφορες  κατευθύνσεις  και συγχρόνως παρακολουθεί ο αναγνώστης τις ζωές των ηρώων ανάμεσα σε πολέμους,οίκους μόδας κ.ά. σε μια διχασμένη κοινωνία.Βασικό στοιχείο που καθορίζει την πλοκή είναι ο Οίκος μόδας  υψηλής ραπτικής ΣΑΝΤΑ ΕΟΥΛΑΛΙΑ στην Βαρκελώνη και η πορεία της εξέλιξης του από πού ξεκίνησε και που έφθασε μαζί με όσους το απαρτίζουν εργοδότες και εργαζόμενους.Διάφοροι  χαρακτήρες με την δική τους ιδιαιτερότητα ο καθένας  πλαισιώνουν την ιστορία με κοινωνικά – πολιτικά – οικονομικά μηνύματα.Έρωτες,φιλίες,μυστικά,προδοσίες,λάθη συνυπάρχουν στις ζωές των ηρώων με ανάλογη κατάληξη.Άλλοι τα καταφέρνουν άλλοι όχι.Εξάλλου κάτω από ένα αυταρχικό και καταπιεστικό καθεστώς οι απώλειες κάθε είδους είναι αναπόφευκτες και φυσικά τα όνειρά τους με συγκρατημένο μέτρο.
Εύκολο ανάγνωσμα που διαβάζεται γρήγορα με πολλά γεγονότα και πρόσωπα αλλά με ορισμένα κενά κατά την ροή τους όπως επίσης υπάρχουν μικρές απότομες αλλαγές ορισμένων κεφαλαίων-παραγράφων που σε αποπροσανατολίζουν για λίγο.Συναισθήματα ποικίλα  αλλά όχι έντονα και οι περιγραφές αποτυπώνουν τον χώρο και τον χρόνο της ιστορίας όπως και οι εικόνες που μας χαρίζει ο συγγραφέας δεν περνούν απαρατήρητες.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Bαρκελώνη, 1917. Ο νεαρός Αντρέου Μουλίνς έχει έναν ξεκάθαρο στόχο: να ανεβάσει το κατάστημα Σάντα Εουλάλια στο υψηλότερο βάθρο του κόσμου της υψηλής ραπτικής.

 Ο Φεράν Κλος είναι ένας γοητευτικός νέος παθιασμένος με το σχέδιο. Είναι αποφασισμένος να εγκαταλείψει την ιατρική προκειμένου να καταρτιστεί ως καλλιτέχνης. Στο Παρίσι, καθώς έρχεται σε επαφή με ζωγράφους και μποέμ, βρίσκει την ελευθερία. Αυτό το όνειρο διαρκεί ελάχιστα, καθώς ο πατέρας του τον υποχρεώνει να γυρίσει πίσω και να δεχτεί μια θέση εργασίας στο Σάντα Εουλάλια.

Η Λάια Καλμπέτ είναι κόρη της πρώτης μοδίστρας του Σάντα Εουλάλια. Είναι μια όμορφη και ξεχωριστή κοπέλα, η καλύτερη φίλη της
Ρουζέ, της νεαρής κληρονόμου και συνιδιοκτήτριας του Σάντα Εουλάλια. Η σχέση των δύο κοριτσιών θα αλλάξει για πάντα όταν η μία από τις δύο θα ανακαλύψει πως αγαπούν τον ίδιο άντρα...

ΕΣΥ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΠΕΤΡΟΛΟΥΛΟΥΔΟ - ΣΟΦΙΑ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΥ -ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΙΒΑΝΗ

Μια υπόθεση που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί <<παραμύθι>> για μεγάλους με μάγισσες,με αφέντες,με ξόρκια,με αντιζηλίες,έρωτες  κ.λ.π.Ξεκινά βέβαια όμορφα αλλά στην πορεία γίνεται κουραστικό και στατικό.Και το μειονέκτημα,για μένα βέβαια,είναι ότι ενώ ξεκινά σαν μια ιστορία αισθηματική και κοινωνική να πω ,μπαίνουν εμβόλιμα και ιστορικά γεγονότα που κατά την ταπεινή μου γνώμη δεν χρειάζονται(και που είμαι ακόλουθος των ιστορικών-κοινωνικών βιβλίων) εκτός από μερικές αναφορές που συνάδουν με τον χρόνο της πλοκής.Μέχρι και γεγονότα που αφορούσαν τον Τσεκεβάρα και τους γύρω τους (που θα μπορούσαν βέβαια να υπάρχουν ,αλλά σε κάποια άλλη πλοκή.)Και τελικά που ήθελε να εστιάσει την πλοκή και τι να τονίσει?Από την άλλη όμως η υπόθεση βασίζεται και σε καθημερινά ανθρώπινα πάθη,διλήμματα,έρωτες,αλλά και πάλι δεν είναι ολοκληρωμένη.Αυτές όλες οι πληροφορίες μπουκώνουν τον αναγνώστη συν ότι είναι πυκνογραμμένο και με μικρή χρήση γραμματοσειράς.Βιβλίο ευκολοδιάβαστο όσον αφορά την γλώσσα που είναι λιτή,εύκολη και αρκετά καλή.Σίγουρα θα υπάρχει και ένα αναγνωστικό κοινό που θα τους αρέσει και θα το ευχαριστηθεί.
Σαν συμπέρασμα θα τολμήσω να πω ότι ο μόνος αληθινός έρωτας είναι αυτός που δεν έχει ανταπόκριση τελικά.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

1925. Ξεριζωμός. Κωνσταντινούπολη, Θεσσαλονίκη και ύστερα Φλώρινα. Μια απαγορευμένη αγάπη, που εκτός από τα κοινωνικά εμπόδια έχει να αντιμετωπίσει και τα άλλα που ορθώνει στο δρόμο της η μοίρα. Βλέπεις, η Ανθή και ο Στρατής συναντήθηκαν σε δύσκολους καιρούς. Πρώτα ήρθε η Κατοχή και ύστερα ο καταραμένος αδερφοκτόνος πόλεμος. Ο Στρατής όλο έλειπε, στην εξορία, στη φυλακή, στο βουνό σαν καπετάνιος του ΕΛΑΣ. Εκείνη, πάλι, μόνη να μεγαλώνει τα παιδιά τους. Αλήθεια, θα καταφέρει να τα κρατήσει κοντά της όταν αρχίσει το παιδομάζωμα; Και η αγάπη της για τον Στρατή θα ξεθωριάσει όταν μάθει ότι υπάρχει άλλη γυναίκα στη ζωή του; Η Ανθή για πόσο ακόμα θα αντέχει να αποκρούει τον επίμονο έρωτα του Σίμου Βέγορα, του "αφέντη", όπως τον αποκαλούν όλοι στο μικρό χωριό των Πετρών; Αλήθεια, έχουν καρδιά τα πετρολούλουδα;

Μια χαρά, μια λύπη ήταν τώρα η ζωή της. Όλα, ξαφνικά, έδειχναν σοφά μοιρασμένα. Σαν κάποιος εκεί ψηλά να ήθελε, για ένα δικό του, μυστικό λόγο, να την εκπαιδεύσει στην ψυχραιμία και της έστελνε τόσα απανωτά συναισθήματα, ανάμεικτα, έτσι που πριν προλάβει να γελάσει, να πρέπει να κλαίει, αλλά αμέσως πάλι, προτού προλάβουν να ζυμωθούν και να αρχίσουν να κυλούν οι διάφανες δροσοσταλίδες στα μάγουλά της, να εμφανίζεται από τη γωνία μια μικρούλα χαρά. Έμεινε και άλλο μόνη μέσα σε τούτη την ηλιόλουστη κάμαρη. Μπόρεσε, επιτέλους, ήσυχη πια, έστω για λίγο, για πολύ λίγο, να σκαλίσει τις πληγές της, να θρηνήσει τους νεκρούς και τους ζωντανούς της. Και κατάφερε απερίσπαστη, αφού οι υπόλοιποι άνθρωποι του σπιτιού ήταν για τα καλά απασχολημένοι με άλλα, να κοιτάξει λιγάκι πιο βαθιά μέσα της... Εκείνη τη ρίζα που ξεχώριζε λαμπερή και απαστράπτουσα. Τη ρίζα που σιγά σιγά άπλωνε τα κλαδιά της στο χώμα της ψυχής. Το πετρολούλουδο, σιωπηλά και αθόρυβα, έχτιζε γύρω του τον κόσμο της αθανασίας...